Test Audi S8 (1997)

Dat een bijna nieuwe Audi S8 wat in zijn mars heeft, weten we wel. Maar hoe zit dat met een oudere S8? De eerste A8 was immers een tamelijk revolutionaire auto, de eerste die een aluminium carrosserie had. Heeft de S8 nog meer in huis dan dat Audi Space Frame? We snorden een exemplaar uit 1997 op en onderzochten het.

Van een aluminium carrosserie konden BMW en Mercedes in die jaren alleen maar dromen. Sportieve varianten van de 7 Serie en S-Klasse waren ver te zoeken. Audi was de enige die vierwielaandrijving aanbood. De slogan ‘voorsprong door techniek‘  leek dan ook niet overdreven.

De test-S8 mag dan 13 jaar oud zijn, de kilometerteller is pas net voorbij de 80.000 kilometer. De nieuwprijs voor een kale S8 was in 1997 ongeveer 100.000 euro. Met de beruchte Duitse optielijsten was het echter geen moeilijke opgave om daar een flinke schep bovenop te doen.
Inmiddels is de auto voor een wat vriendelijker tarief zu haben. Verkoper Marco Hof vraagt € 19.950,- voor de in topstaat verkerende S8, die afkomstig is van de eerste eigenaar. Die eerste eigenaar heeft goed op de auto gepast, want de Audi is nagenoeg zonder gebruikssporen. De feestvreugde wordt nog groter als je het onderhoudsboekje bekijkt, want in 80.000 kilometer heeft de S8 tien onderhoudsbeurten gehad, stuk voor stuk keurig op tijd en uitgevoerd door de officiële Audi-dealer.

Indrukwekkende prestaties

Voor dat bedrag krijg je in ieder geval een auto met indrukwekkende prestaties. De 4,2 liter V8 levert 340 pk. Daarmee haalt de auto een (begrensde) top van 250 kilometer per uur. De 0-100 sprint duurt niet langer dan 5,5 seconden. Daar staat een gemiddeld verbruik van 1 op 7 tegenover (fabrieksopgave). Niet zo gek, want ondanks de aluminium carrosserie is het leeggewicht van de S8 een stevige 1.730 kilo, terwijl ook de Quattro-aandrijving natuurlijk extra benzine vraagt. Een tankinhoud van 90 liter zorgt ervoor dat de actieradius toch acceptabel is.

Na 13 jaar is de Audi nog een auto die weinig mist vergeleken met een modernere auto. De voornaamste kritiek die de S8 kreeg toen hij nieuw was, ging over de standaarduitrusting. De eerste eigenaar van deze S8 heeft dat opgelost door een flink aantal extra’s aan te kruisen. Wie de weg niet weet, zal een Tomtom tegen het raam moeten plakken. Andere eerste levensbehoeften zijn echter wel aanwezig, zoals gescheiden klimaatregeling, parkeerhulp, vier airbags, xenon, stoelverwarming voor en achter, bekleding van nappaleer, cruise control en elektrische stoelverstelling. Ook een elektrisch verstelbare stuurkolom en een verwarmbaar stuur zijn niet vergeten. En de vierwielaandrijving uiteraard, want een topklasse-auto met 340 pk kan niet uit de voeten met uitsluitend voorwielaandrijving.

Handbak valt op

Tijdens het rijden is het in eerste instantie vooral de handgeschakelde versnellingsbak die opvalt. In deze klasse wordt je doorgaans afgescheept met een automaat, maar Audi heeft de goede smaak gehad om ook een handbak te leveren.
Die versnellingsbak is namelijk een van de weinige dingen waar je aan merkt dat je aan het autorijden bent. Voor het overige is de S8 namelijk een comfortabele topklasse-sedan. Hij rijdt als een normale A8, alleen dan sneller. Het enige dat duidt op de indrukwekkende prestaties die de S8 kan leveren, is de typische V8-roffel die luid en duidelijk hoorbaar is.

Geen Porsche

Destijds spraken autobladen over een combinatie van een limousine en een Porsche. Een misvatting, want een Porsche is een auto die niet alleen maar hard rijdt, maar die ook de sensatie van snelheid geeft. Je krijgt het gevoel dat je hard gaat, je moet je best doen om zo hard mogelijk te gaan, er worden eisen aan de bestuurder gesteld.
Dat gevoel mist de S8 totaal. Het gevoel is te vergelijken met een hogesnelheidstrein. Je verstand weet dat de snelheid enorm is, maar ondanks de snelheden drink je rustig je kopje koffie en lees je je krantje.

Maakt dat de eerste Audi S8 tot een mislukking? Dat is te sterk uitgedrukt. We kunnen ons prima voorstellen dat je met deze auto met plezier je dagelijkse kilometers aflegt. Een tripje naar Frankrijk of Italië zul je moeiteloos afleggen.
Ongestoord bovendien, want de kans dat Civics en Golf GTI’s zich melden voor een stoplichtsprintje is klein. De S8 ziet eruit als de zoveelste zilvergrijze Audi, wat ervoor zorgt dat je je onopvallend door het verkeer kunt bewegen. Flauwe grappen over shoarma, verboden middelen en prachtwijken zul je bij deze auto niet snel horen; die blijven voorbehouden aan andere Duitse merken.

Te perfect

Eigenlijk is de S8 nogal saai. Een optreden in de film Ronin is misschien wel de wildste gebeurtenis in het bestaan van de S8. Waar AMG-eigenaren en M-bezitters zich nog weleens te buiten gaan aan opvallende exterieurkleuren of extravagante interieurs, wisten de S8-kopers zelden iets anders te bedenken dan zilvergrijs of zwart. Al rijdend is de S8 eigenlijk te perfect; als je hard gaat, is hij nog steeds comfortabel. Waar andere auto’s last hebben van onder- of overstuur, blijft de S8 op de ingezette lijn, tenzij je echt je best doet om onder- of overstuur op te wekken.
In plaats van te genieten van het rijden, vermaak je je in de S8 met de Audi Delta systeemradio, het zonnetje dat door het schuif-/kanteldak schijnt of de op alle mogelijke manieren elektrisch te verstellen stoelen.

Wie zijn rijplezier zoekt op bochtige binnenweggetjes, het circuit of de Stelvio, heeft in deze Audi niets te zoeken. Kun je genieten van een perfecte afwerking, van een auto waar na 13 jaar nog geen rammeltje of kraakje te horen is? Is je dag goed als je honderden kilometers op hoge snelheid op de Autobahn af kunt leggen? Dan zou deze S8 wel eens de geschikte auto voor jou kunnen zijn.


Met dank aan Marco Hof Sportscars & Youngtimers

4