Aantal bezoekers vandaag: 2721
Nu Sebastian Vettel na een spannende apotheose de jongste wereldkampioen in de geschiedenis van de Formule 1 is geworden, is het tijd om de balans op te maken van het seizoen 2010. Wie vonden we goed, wie vielen er tegen? Niet gehinderd door enige kennis deelt DF zijn rapportcijfers uit.Het was een seizoen als nooit tevoren. Nog niet eerder maakten
vier coureurs voorafgaand aan de laatste race nog kans op de titel. Dankzij de klimaatverandering werden we bovendien getrakteerd op een overvloed aan regenraces, die het toch al hoge entertainmentgehalte van het F1-jaar 2010 verder opschroefden. De sceptici die
na één saaie race aan het begin van het seizoen al de noodklok luidden, kregen volop ongelijk.
Regels pakken goed uit
Natuurlijk zijn er nog steeds circuits waarop het moeilijk inhalen is en natuurlijk compenseerden de double diffusers (volgend jaar verboden) een groot deel van het zo gewenste verlies aan aërodynamische grip. Toch zagen we in de meeste races voldoende inhaalacties, zeker in het middenveld, zelfs op circuits waar voorheen inhalen onmogelijk was – zie
Kobayashi op Valencia.
Het bijtankverbod had daar zeker invloed op: coureurs moesten opeens weer leren omgaan met het rubber, wat in combinatie met het verplichte gebruik van zachte en harde compounds voor leuke effecten zorgde. De vrees dat het verbieden van de tankstops tot optochten zou leiden, was kortom ongegrond. Voeg daaraan toe dat het kwalificatieformat van de laatste jaren een blijvertje is – een van de weinige nieuwe vondsten die echt een succes zijn – en de racefan kan tegenwoordig redelijk verzekerd zijn van twee aangename middagen op zaterdag en zondag.
Talenten aan elkaar gewaagd
En de coureurs en teams? Die droegen er natuurlijk ook aan bij. De talentvolste generatie sinds Senna-Prost-Mansell-Piquet worden ze weleens genoemd, de twintigers Vettel, Hamilton en Kubica, en ze nemen het op tegen de ook niet kinderachtige Schumacher-generatie van Schumacher zelf, Alonso, Button, Webber en Massa. Niet voor niets staan er volgend jaar vijf wereldkampioenen aan de start. Het geeft weer hoe hoog het niveau vandaag de dag is.
De topteams zaten ook dicht bij elkaar, met auto’s die afwisselend sterk waren op verschillende circuits. De Big Five van het begin van het seizoen erodeerde weliswaar tot een Big Three, maar Mercedes en Renault waren nooit ver weg. De strijd in het middenveld was minstens zo interessant, met Williams dat een sterke tweede seizoenshelft beleefde en Force India dat juist terugviel. En dan hadden we achterin nog een geheel eigen strijd om de ‘titel’ in de tweede divisie. Die werd gewonnen door Lotus, wat betekent dat Virgin-eigenaar Richard Branson binnenkort zijn verloren weddenschap moet inlossen: als stewardess op hoge hakken de passagiers bedienen op een vlucht van Air Asia, de luchtvaartmaatschappij van Lotus-eigenaar Tony Fernandes.
Het DF-rapport
En dan nu de cijfers. Cijfers? Ja, want bij DF vinden we er natuurlijk ook wat van en je kunt het er zo heerlijk mee oneens zijn. Hier ons ranglijstje van boven naar beneden.
1. Sebastian Vettel (D)8½
Maakte van de toppers
de meeste fouten, maar had ook verreweg de meeste pech. Was tien keer de snelste op zaterdag, wat vrij uitzonderlijk is, zeker ten opzichte van vermaard kwalificatiebeest Mark Webber. Kan keizerlijk heersen aan de kop van de wedstrijd, zoals we in de laatste drie races zagen, maar ook een mooie inhaalrace rijden, zoals
op Silverstone, en dat in een auto die door zijn perfecte aërodynamica bovengemiddeld last heeft van verstoorde rijwind achter voorliggers. Uiteindelijk toch de verdiende kampioen.
2. Fernando Alonso (E)8½
Ontkwam ook niet aan de nodige fouten – waarvan hij zelf de
kwalificatieblunder in Monaco het meest betreurt – maar toonde een ongekende vasthoudendheid, die leidde tot de beste tweede seizoenshelft van iedereen. Alleen Alonso had
Vettel in Singapore van de pole kunnen houden en vervolgens kunnen winnen. Alleen Alonso had in een mindere auto, en zelfs met de pech die ook hij had, het WK kunnen aanvoeren met nog één race te gaan.
3. Robert Kubica (PL)8+
Zo goed als foutloos seizoen van een coureur die als geen ander 100% van de tijd op 100% kan zitten. Gaf het kwakkelende Renault weer iets om trots op te zijn. Was niet alleen met gemak ‘the best of rest’, maar mengde zich ook regelmatig in de strijd om de podiumplaatsen. Biedt waarschijnlijk de beste combinatie van agressie (Kubica ziet er altijd spectaculair uit op de baan) en beheersing (want hij brengt ook de punten thuis).
4. Mark Webber (AUS)8+
Had een zwakke seizoensstart en sloot net als in 2009 het jaar af als een duidelijke nummer twee van Vettel. De periode waarin hij opleefde, duurde dit seizoen alleen een stuk langer dan vorig jaar. Zijn piek beleefde hij rond
Spanje en
Monaco. Daarna rekte hij zijn positie aan de kop van het WK door op
Silverstone en op de
Hungaroring optimaal te profiteren van fouten van Vettel. Het maakte zijn jonge teamgenoot knap zenuwachtig, maar uiteindelijk was het niet genoeg.
5. Nico Rosberg (D)8+
De stille kracht bij Mercedes. Stampt net als Kubica als een metronoom de rondetijden eruit en stampte daarmee ook Michael Schumacher de grond in. Minder spectaculair dan Kubica, maar net zo foutloos en net als bij Williams een koning van de kwalificatie. Zijn goede startposities vormden keer op keer de basis voor stevige puntenscores aan het eind van de race. Miste met een mindere auto op een haar na Massa’s zevende plaats in het WK.
6. Lewis Hamilton (GB)8
Een sterk voorjaar bracht hem tijdelijk aan de kop van de WK-stand. Werd aan het begin van het seizoen overvleugeld door het intelligente rijden van Button en speelde na de zomer steeds meer een bijrol, met de fout op
Monza en de
aanvaring met Webber in Singapore als dieptepunten. Blijft rijden als een tijger op de baan, maar verliest af en toe nog steeds zijn hoofd. Voor passie verdient Lewis echter een tien.
7. Jenson Button (GB)8-
Lange tijd de gelijke van Lewis Hamilton bij McLaren, tot verrassing van velen. De wereldkampioen van 2009 begon het jaar sterk met briljante staaltjes berekenend rijden in
Australië en
China, maar zakte in de loop van het seizoen steeds verder. Zijn steeds grotere kwalificatieproblemen zorgden ervoor dat hij langzaam maar zeker zijn kansen op titelprolongatie uit zijn vingers zag glippen. Moet volgend jaar echt sneller kwalificeren.
8. Kamui Kobayashi (J)8-
In de eerste races vroeg iedereen zich nog af of Kamui wel dezelfde Kobayashi was als in zijn strijdlustige GP’s voor Toyota aan het eind van 2009. Maar met een verbeterde Sauber steeg ook zijn zelfvertrouwen en vanaf
Turkije was de Japanner terug in zijn herkenbare aanvalshouding. Zijn karakteristieke inhaalacties, vooral in
Valencia en
Japan, voor zijn tegenstanders schijnbaar komend uit het niets, waren hoogtepunten van het seizoen.
9. Adrian Sutil (D)7½
Heeft het stigma van pay driver na het zoveelste seizoen Force India eindelijk van zich afgeschud. Heeft af en toe nog last van een rood waas (zie
Korea), maar viel dit seizoen veel meer in positief opzicht op. Een klasse apart in de regen en met regelmaat beter dan de tegenvallende Force India van tevoren beloofde. Werd dit seizoen niet voor niets in verband gebracht met Mercedes, Renault en Williams.
10. Heikki Kovalainen (FIN)7½
Deed onzichtbaar zijn werk, maar was de heerser van Divisie B. Zelfs in de kwalificatie was hij Jarno Trulli vaak te snel af, en dat terwijl de Italiaan bekendstaat om zijn snelheid over één rondje. Na te zijn afgeserveerd door McLaren – en met recht – leek er dit jaar een nieuwe Kovalainen te zijn opgestaan. Tevreden met zijn nieuwe rol (in tegenstelling tot de klagende Trulli) en elke race vrolijk de Lotus naar een verdiende 14e of 15e plaats sturend.
11. Rubens Barrichello (BR)7+
Een oudje dat nog lang niet is versleten. Baalde aanvankelijk dat Ross Brawn hem had bedankt voor zijn diensten, maar nam Williams ook tijdens de zwakke seizoensstart van het team op sleeptouw. Van onschatbare waarde voor Williams vanwege zijn technische feedback. Groeide minder mee met de stijgende vorm van het team dan Hülkenberg, maar biedt een paar zekere handen en voeten voor een team dat het van punten sprokkelen moet hebben.
12. Nico Hülkenberg (D)7
De GP2-kampioen van 2009 begon het jaar aarzelend, maar kwam in zijn ritme toen de Williams ook beter werd. Zijn
pole op Interlagos was weergaloos. Toch is het Williams-team nauwelijks te betrappen op lovende woorden. Niet alleen zijn feedback, maar ook zijn instelling ligt onder vuur. Williams ziet hem nog steeds als een toekomstig kampioen, maar niet per se in een Williams.
13. Timo Glock (D)7
Maakte het de Lotussen van Kovalainen en Trulli meer dan eens moeilijk, en dat ondanks het feit dat de Virgin – ontworpen zonder windtunnel – een eersteklas rampenbak was. Timo bleef zijn tanden erin zetten en schitterde vooral tijdens de kwalificatie. Kon ook niet anders, want in de race stond hij meestal voortijdig aan de kant. Had net als Kovalainen de minste moeite met zijn degradatie naar een B-team.
14. Vitaly Petrov (RUS)7-
Maakte de fouten die je van een rookie kunt verwachten, maar toonde ook een strijdlust die hartveroverend was. Zijn wisselvalligheid – ook al jaren zijn probleem in de GP2 – bezorgde Renault meer dan eens hoofdpijn, maar hij reed ook een paar keer ruim boven zijn kunnen. Niet het grootste talent, wel héél belangrijk voor Bernie Ecclestone, die een Rus nodig heeft om de
GP van Rusland in 2014 luister te kunnen bijzetten.
15. Michael Schumacher (D)6½
Deed dit jaar weer mee – is dat het enige dat we over de comeback van de zevenvoudig kampioen kunnen zeggen? Had grote
moeite met de Mercedes en de huidige Bridgestone-banden, waardoor hij nooit echt in zijn ritme kwam, en reed op zondag meestal een anonieme race. Schumacher 2.0 is wel een prettige verschijning in het paddock. We hebben de Grand Old Man nog nooit zo losjes en majesteitelijk met vriend en vijand zien omgaan.
16. Felipe Massa (BR)6+
Was niet alleen door
teamorders de nummer twee van Ferrari, maar ook door zijn snelheid. De na zijn onfortuinlijke klap in Hongarije teruggekeerde Massa is niet meer de Massa van 2008. Zijn kwalificatietempo is weg en in de races raakte hij met regelmaat verdwaald in de middenmoot. Had op
Hockenheim zijn zaakjes voor elkaar, maar dat is te weinig voor een heel seizoen. Kon Alonso – los van die zeven punten – ook helemaal niet helpen in diens titelstrijd.
17. Jaime Alguersuari (E)6+
Scoorde weliswaar minder punten dan teamgenoot Buemi, maar viel toch in positievere zin op. De piepjonge Spanjaard, die vorig jaar in het diepe werd gegooid, begon in de loop van het seizoen de iets ervarener Buemi te overvleugelen en wist daarnaast de aandacht te trekken als een regenrijder die nergens bang voor is. Kan nog heel wat worden als de scherpe randjes ervanaf zijn.
18. Karun Chandhok (IND)6+
Werd halverwege het seizoen opzijgeschoven door HRT, maar was tot op dat moment opgevallen door zijn inzet en zijn snelheid. Een harde werker die niet overmatig getalenteerd is, zoals we ook al zagen in de GP2, maar wel iemand met de juiste instelling om een dwalend team als HRT verder op weg te helpen.
19. Vitantonio Liuzzi (I)6
Een van de raadsels van de Formule 1. Een van de grootste karttalenten van de laatste twintig jaar, ijzersterk in de F3000, maar krijgt het in de F1 maar niet voor elkaar. In de kwalificatie consequent afgetroefd door Sutil. De lichtpuntjes vormden in 2010 de sterke seizoensopening in
Bahrein en
Australië, maar ook de beheerste regenrace in
Korea. Is ook wel een grote pechvogel, want ketste dit seizoen te vaak buiten zijn schuld van de baan af.
20. Sebastien Buemi (CH)6-
Had het doorbraakjaar van de Zwitser moeten worden, maar het werd een onzichtbaar jaar. De Toro Rosso hielp niet mee, maar het aantal fouten nam ten opzichte van een sterk 2009 behoorlijk toe. Leek teamgenoot Alguersuari in zijn zak te hebben, maar zag die vanzelfsprekendheid in de loop van het jaar verdwijnen, tot het moment waarop hij zich bij de afvallers in Q1 mocht melden in plaats van de Spanjaard.
21. Jarno Trulli (I)6-
Niet sneller dan Kovalainen – wat zijn team wel had verwacht van het kwalificatiewonder – en vaker betrokken bij akkefietjes. Had uiteraard zijn deel in de tiende plaats voor Lotus in het constructeurskampioenschap, maar was zelden de Trulli die we bij Toyota soms verbluffende dingen zagen doen.
22. Nick Heidfeld (D)6-
Stond er na het winterseizoen na tien seizoenen F1 opeens naast. Kon zich bij BMW altijd meten met hooggewaardeerde teamgenoot Kubica, maar dat was blijkbaar niet genoeg voor een verlengd verblijf in de F1. Was derde rijder voor Mercedes, deed daarna het Pirelli-programma en stapte daar weer uit als vervanger van Pedro de la Rosa bij Sauber. Kon het niet waarmaken tegen Kobayashi.
23. Pedro de la Rosa (E)6-
De ervaren tester keerde eindelijk terug voor zijn eerste volledige F1-seizoen sinds 2002. Hij mocht ’t niet afmaken. Leed nog net niet aan het Luca Badoer-syndroom, maar werd al gauw om de oren gereden door Kamui Kobayashi. Pech had hij ook, maar deed te weinig om zijn plaats in de F1 te verdienen.
24. Christian Klien (D)6-
We hebben eigenlijk te weinig gezien om Klien eerlijk te kunnen beoordelen, ook al omdat de HRT een auto is die je schitterpotentie aanzienlijk beperkt. De voormalige Red Bull-coureur en BMW-tester deed netjes zijn werk en maakte zichzelf en zijn team niet te schande.
25. Lucas Di Grassi (BR)5½
De man die het vaakst uitviel, had ook het minst in de melk te brokkelen tegen zijn teamgenoot. Timo Glock was het hele jaar een flink maatje te groot voor Di Grassi, die in de GP2 toch bekendstond als een topper. Vooral de kwalificatie was een probleem voor de Braziliaan. Waar Glock zich kon mengen met de Lotussen, moest Di Grassi de HRT’s van zich afhouden.
26. Sakon Yamamoto (J)5+
Een echte pay driver zoals die er nog maar zelden zijn. Hield met zijn budget HRT in een moeilijke periode overeind. Had soms een uitschietertje, reed zelden echt in de weg, maar viel veel vaker op door rare stuurfouten en merkwaardige lijnen. Heeft niets in de F1 te zoeken en weet dat zelf waarschijnlijk ook wel.
27. Bruno Senna (BR)5
De neef van Ayrton Senna deed dit seizoen in niets herinneren aan zijn beroemde oom. Had op grond van zijn redelijke GP2-verleden Chandhok overtuigend moeten aftroeven maar daar kwam niets van terecht, Zelfs Yamamoto bleef hij amper voor. De Braziliaan, hoe sympathiek ook, is helaas een schromelijk overschat talent.
Foto's Red Bull en Toro Rosso: Getty Images