24

MEI

Test Ford Mondeo 2.0 16V EcoBoost 240 pk

De Ford Mondeo staat bekend als een van de best rijdende auto’s in zijn klasse. Onlangs kreeg de auto een facelift. Belangrijker nog was de introductie van een nieuw topmodel met 240 pk sterke EcoBoost-motor. Is de vernieuwde Mondeo nog steeds een topper in zijn klasse of is het toch echt tijd voor de opvolger?

In november 2006 was de Mondeo nog goed genoeg voor James Bond. In de film Casino Royale reed 007 in een Mondeo hatchback. De geheim agent was er vroeg bij, want pas enkele maanden later werd de Mondeo officieel geïntroduceerd. De Mondeo is dus pas een jaar of vier op de markt, maar toch wordt over iets meer dan een jaar de opvolger geïntroduceerd.

Meer vermogen en minder verbruik

Afgelopen jaar gaf Ford de Mondeo een facelift. Na die facelift was het nog even wachten op het nieuwe topmodel. De 2,5 liter vijfcilinder, die ook de keus van Bond was, keerde niet meer terug in de Mondeo. Ford heeft dat nu echter goedgemaakt met de introductie van de 240 pk sterke 2,0 liter Ecoboost. Het slechte nieuws is dus dat die geweldige vijfcilinder, die bovendien prachtig klonk, het veld moest ruimen. De nieuwe motor is echter sterker, lichter en zuiniger. Hoewel vrijwel iedereen enthousiast was over de vijfcilinder, werd die auto door bijna niemand gekocht. Een van de redenen daarvoor was de tot imposante hoogte gestegen Co2-tax, die met het ongunstige energielabel gepaard ging. De nieuwe krachtpatser is voorzien van een groen B-label. Wie minder in energielabels geïnteresseerd is, zal misschien blij zijn met het vermogen van 240 pk, wat 20 pk meer is dan de vijfcilinder te bieden had.

Als je de eerste kilometers met de Mondeo rijdt, merk je niets van de prestaties waar de auto toe in staat is. In niets is te merken dat deze auto in rechte lijn afstamt van de Sierra en Cortina, die zoveel successen in de autosport behaalden. Om je heen zie je een luxueus interieur en het motorgeluid is maar zeer bescheiden.
Als de motor opgewarmd is en je wat meer aan de auto gewend bent, kan hij je echter flink verrassen. Als je het gaspedaal verder intrapt, ga je wel degelijk behoorlijk hard met deze Mondeo.
Bovendien is er een sportstand, die er onder meer voor zorgt dat de PowerShift-transmissie een stuk minder vroeg opschakelt. Als je dan stevig gasgeeft, klinkt de EcoBoost bovendien een stuk minder bescheiden. De ‘schuldige’ is de Sound Symposer, die het inlaatgeluid wat duidelijker aan de inzittenden laat horen. De auto gaat er niets harder van, maar voor de beleving is het toch aardig.

Weinig beleving

Ondanks de Sound Symposer schort het echter wel een beetje aan beleving in de Mondeo. De wegligging is geweldig, de motor levert fantastische prestaties, maar je merkt het allemaal niet zo.  Als je in de snelle station op pad bent, word je er nogal van afgesloten. De snelheden, ook in de bochten, kunnen behoorlijk oplopen, maar een echte sensatie blijft achterwege.
Dat is jammer, want de Mondeo is wel voorzien van een sportknop. Zoals we al zeiden, zorgt die ervoor dat de PowerShift-transmissie minder vroeg opschakelt, maar wie Continuous Controlled Damping heeft besteld, bedient met die knop bovendien de instelbare wielophanging. We zouden echter willen dat er meer verschil merkbaar was tussen de standen sport, normal en comfort. Volgens Ford is zo’n systeem zinvol omdat bij grote auto’s de verschillen tussen het leeggewicht en het gewicht met maximale belading groot zijn. Daar zit wat in, maar toch zijn we geen grote voorstanders van dergelijke elektronica. We zien liever een auto die door de fabriek één heel goede afstelling heeft gekregen. We zien dat liever dan kunstmatig toegevoegde sensaties. Maar áls die elektronica dan aanwezig is, zien we graag een duidelijk merkbaar verschil; een comfortstand die écht comfortabel is en een sportstand die écht sportief is.

Grens ligt ver weg

Dat neemt niet weg dat je met de snelste Mondeo veel rijplezier kunt hebben. Als je over de grens gaat, is de auto onderstuurd. Het duurt echter lang voordat je die grens bereikt hebt.
De PowerShift-transmissie, Fords versnellingsbak met dubbele koppeling, staat het rijplezier niet in de weg. Als de bak in de automatische stand staat, schakelt hij snel en op het goede moment. Wie ervoor kiest om zelf te schakelen, kan ook goed met de PowerShift uit de voeten. Veel fabrikanten kiezen ervoor om zich ook in de manuele stand nog te bemoeien met je schakelgedrag; de bak schakelt dan bijvoorbeeld zelf op als je het maximum toerental bereikt of beslist dat je niet terug kunt schakelen tijdens het remmen. Ford laat je echter de vrijheid. Jammer is dan wel weer dat er geen ‘flippers’ aan het stuur zitten. Vaak vinden we dat een overbodige toevoeging, maar juist omdat de Mondeo goed rijdt én goed schakelt hebben we ze dit keer juist gemist.
Op die momenten dat je zou willen dat je schakelflippers had, de momenten dat je er eens goed voor gaat zitten, loopt het verbruik van de EcoBoost overigens behoorlijk op. Op een paar leuke binnendoorwegen zagen we het verbruik op de boordcomputer oplopen tot iets meer dan 1 op 6. Tijdens normaal gebruik is 1 op 10 overigens zonder moeite haalbaar.

Mooie materialen

Het uiterlijk van de Mondeo is sinds de facelift van vorig jaar weer helemaal bij de tijd. Aan de buitenkant werden lichte wijzigingen doorgevoerd. Rond de zijruiten worden chroomstrips gemonteerd, de motorkap werd aangepast en natuurlijk werden de onvermijdelijke dagrijlichten gemonteerd.
Interessanter is de upgrade die het interieur kreeg. Het materiaalgebruik was een van de minder sterke punten van de Mondeo voor de facelift, maar dat is helemaal opgelost. Ons beeld kan daarbij wel iets vertekend zijn door de uitvoering van de testauto. De S-Edition is namelijk de topversie van de Mondeo, met standaard onder meer alcantara bekleding, een leren stuurwiel, aluminium pedalen, ‘carbon’ sierstrips in het interieur en een afwerking op de middenconsole in zwarte pianolak.

Zin in Outrun

Met een fijne motor, mooi materiaalgebruik en een uitstekende wegligging is de Mondeo een prettige auto. Toch zijn er wel wat kanttekeningen te plaatsen. De bedrading van de voorruitverwarming is nauwelijks zichtbaar, maar als je het eenmaal gezien hebt word je er helemaal simpel van. Ook ergonomisch zijn er wel een paar missers te noteren. Zo is het prettig dat de Mondeo van stoelverwarming is voorzien, maar wie heeft bedacht dat het een goed idee is om de bediening daarvan in een opbergvak in de middenconsole te verstoppen? En het navigatiesysteem werkt prima, maar door de graphics krijg je wel spontaan zin om Outrun te gaan spelen. Dat wordt met name veroorzaakt door het lettertype, dat geleend lijkt te zijn van je allereerste pc.

Stevige aanschafprijs

De Mondeo is een van de ruimste auto’s in zijn klasse. Daarnaast is het misschien wel de beste voorwielaandrijver in deze klasse. In het geval van deze topversie, de S-Edition met 240 pk, staat daar echter ook een behoorlijke aanschafprijs tegenover. De testauto kost niet minder dan 56.740 euro. Voor dat bedrag zijn er andere keuzes, die wellicht meer voor de hand liggen. Een Volvo V70 bijvoorbeeld, voor wie de ruimte zoekt, of een BMW 330i Touring voor wie puur op het weggedrag let. De Volvo biedt echter niet de rijkwaliteiten van de Mondeo, terwijl de BMW behoorlijk achterblijft als het om de ruimte gaat. Wie zich niet teveel zorgen maakt over het imago en een uitstekend rijdende, ruime stationwagen zoekt, kan echter nauwelijks om de Mondeo heen.


Ford Mondeo Wagon 2.0 EcoBoost 240 pk S-Edition
Techniek: 1.999 cc, 240 pk/6.000 tpm, 340 Nm/1.900 tpm
Prestaties: topsnelheid 241 km/h, 0-100 in 7,8 sec
Gewicht: 1.588 kilo, 6,6 kg/pk
Verbruik (fabrieksopgave): 7,7 l/100 km
Prijs: vanaf € 45.691 (prijs testauto: € 56.740)
Uitgebreide specificaties

3