GP Monaco, race: Vettel vinkt af

Het F1-seizoen 2011 blijft verbazing wekken. Nu hadden we weer een GP van Monaco met geslaagde inhaalacties, mislukte inhaalacties, spectaculaire crashes en gewaagde pitstopstrategieën. Maar ondanks het feit dat elke race uitblinkt in spanning en sensatie - zelfs de gebruikelijke processie door de straten van Monaco bleef uit - kent het jaar één zekerheid: Sebastian Vettel is steeds de winnaar.

De bekende Nederlandse definitie van voetbal - een spel met een bal, twee doelen en 22 spelers, en aan het eind is Duitsland de winnaar - geldt onderhand ook voor de autosport. Want dat is in 2011 een sport op een circuit met 24 raceauto's, en een Duitser wint. Wat Ferrari en McLaren ook met hun snellere auto's probeerden, Vettels gewaagde strategie om vanaf de 16e ronde de race uit te rijden op de softs bleek uiteindelijk de juiste keuze. Zelfs met KERS, DRS en banden die 'van een rotsklip kunnen vallen', geldt nog steeds het aloude Monaco-motto: track position is king.

Vettels softs gaan ruim 50 ronden mee

Vettel won zelfs ondanks een onkarakteristieke fout tijdens zijn enige pitstop, toen het Red Bull-team per ongeluk met een band voor Mark Webber naar buiten kwam. Ook Webbers pitstop - meteen daarna - liep erdoor de mist in. Daardoor liep Red Bulls oorspronkelijke tactiek mis: Vettel op softs vóór Button en zijn tweede set supersofts op de baan krijgen, zodat de Brit geen gebruik kon maken van zijn ultrasnelle rubber. Nu kwam Vettel achter Button op de baan, waarna de McLaren een voorsprong van 14 seconden nam.

Bij McLaren rekenden ze erop dat Vettel ergens rond de 50e ronde toch wel naar binnen zou moeten komen, maar toen de eerste safety car naar buiten kwam na het ongeluk van Felipe Massa, was het juist Button die nog eens naar binnen kwam. Vettel bleef maar buiten. Het resultaat was dat Alonso de tweede plaats van Button overnam. In de volgorde Vettel-Alonso-Button reed het toptrio bak aan neus naar het einde van de race. Met nog twintig ronden te gaan werd de hamvraag wanneer Vettels banden hun prestrerende rubberlaag zouden hebben opgebruikt. Maar ze bleven het maar doen en eigenlijk hield de Duitser zijn twee rivalen gemakkelijk achter zich.

Met z'n achten door Tabac gaat niet

Totdat het treintje stuitte op een nog veel langer treintje: de groep met Sutil, Hamilton, Petrov, Heidfeld en achterblijver Alguersuari. Met z'n achten probeerden ze zich tegelijk door Tabac te wurmen: dat was een wetenschappelijk experiment dat negatief zou uitpakken voor de hypothese of dat past. De kettingreactie begon bij Adrian Sutil, die op het vuil geduwd door Hamilton, er rechts afging in Tabac en zich bij het zwembad toch weer op het circuit wilde vervoegen. Hamilton hield in, Alguersuari klapte achterop bij de McLaren, waarna Petrov een ontwijkende actie moest inzetten, die met een harde klap in de vangrail van de zwembad-S eindigde. De drie leiders ontsnapten miraculeus.

De chaos was compleet, want Petrov was door de klap zelfs even bewusteloos geraakt. De logische safety car werd daarom al snel omgezet in een rode vlag. Ook al was er meer dan 75% van de raceafstand afgelegd, er werd besloten om de resterende zes rondjes toch af te maken. De safety car kwam al als een geschenk voor Vettels oude banden, maar de rode vlag was zelfs nog iets beter. Die stond hem - en de rest van het veld - toe om banden te wisselen. De herstart zou bovendien plaatsvinden achter de safety car, zodat Vettels leidende positie niet meer in gevaar kwam. Met gloednieuwe supersofts controleerde hij resterende rondjes tot aan de streep. Ook Hamilton en Sutil profiteren van het tijdelijke oponthoud: zij konden hun schade kosteloos laten herstellen.

Hamilton maakt er een potje van

Behalve Vettel sprong Lewis Hamilton de hele race in het oog. De Brit had wat goed te maken na zijn mislukte kwalificatie; de concurrentie keek er al met angst en beven naar uit. Want Lewis kan in zulke situaties schitteren of juist het rode waas voor het racevizier krijgen. Het werd het laatste: in een typerende wilde race van de wereldkampioen van 2008 raakte 'Hammie' betrokken bij genoeg rare toestanden voor een heel raceseizoen.

De safety car vanwege Massa's crash werd voorafgegaan door een doldrieste inhaalpoging van Hamilton in de Fairmont-haarspeldbocht. Daarna zette Hamilton na Portier zijn McLaren naast de Ferrari van de Braziliaan, die zich vervolgens liet piepelen in de tunnel, op het vuil kwam en daarna op drie wielen in het licht verscheen. De drivethrough die Hamilton voor zijn inhaalpoging bij Fairmont - over de stoep! - kreeg, werkte blijkbaar niet afschrikwekkend genoeg, want na de herstart was het opnieuw raak: ditmaal was Pastor Maldonado bij Ste. Devote het slachtoffer. Het moet enorm frustrerend zijn geweest voor de Venezolaanse Monaco-specialist, die met een geweldige race voor Williams bezig was. Lewis had daarna ook nog de mazzel dat zijn verdiende tijdstraf geen gevolgen had voor zijn klassering.

Wie houdt Vettel nog tegen?

Aan het slot wurmde Mark Webber zich bij de chicane nog voorbij aan Kamui Kobayashi, die net als Vettel maar één keer was gestopt en daarmee de vierde plaats had 'gestolen'. Met de snelste ronde van de race beperkte de Australiër de schade in een weekend waarin teamgenoot Vettel hem opnieuw volledig van het asfalt reed. Een heel andere ervaring dan in 2010, toen Webber nog heer en meester was op Monaco.

Het stratencircuit is niet het lievelingscircuit van Vettel. Integendeel, zijn resultaten in het prinsdom waren tot nu toe niet om naar huis te schrijven. Maar zelfs deze demon heeft hij nu bezworen: ook achter 'Monaco' kan Seb een vinkje zetten. Wie houdt hem dit jaar nog tegen?

GP Monaco, Monte Carlo, 29 mei 2011

1 - Sebastian Vettel (Red Bull-Renault RB7) – 78 ronden
2 - Fernando Alonso (Ferrari 150 Italia) -  1”1
3 - Jenson Button (McLaren-Mercedes MP4-26) - 2"3
4 - Mark Webber (Red Bull-Renault RB7) – 23”1
5 - Kamui Kobayashi (Sauber-Ferrari C30) - 26"9
6 - Lewis Hamilton (McLaren-Mercedes MP4-26) - 27"2 + 20"
7 - Adrian Sutil (Force India-Mercedes VJM04) – 1 ronde
8 - Nick Heidfeld (Renault R31) – 1 ronde
9 - Rubens Barrichello (Williams-Cosworth FW33) – 1 ronde
10 - Sebastien Buemi (Toro Rosso-Ferrari STR6) – 1 ronde
11 - Nico Rosberg (Mercedes W02) – 2 ronden
12 - Paul Di Resta (Force India-Mercedes VJM04) – 2 ronden
13 - Jarno Trulli (Lotus-Renault T128) – 2 ronden
14 - Heikki Kovalainen (Lotus-Renault T128) – 2 ronden
15 - Jerome D'Ambrosio (Virgin-Cosworth MVR-02) – 3 ronden
16 - Vitantonio Liuzzi (HRT-Cosworth F111) – 3 ronden
17 - Narain Karthikeyan (HRT-Cosworth F111) – 4 ronden

Snelste ronde: Mark Webber, 1’16”234

Uitgevallen
73e ronde - Pastor Maldonado (Williams-Cosworth FW33)
67e ronde - Vitaly Petrov (Renault R31)
66e ronde - Jaime Alguersuari (Toro Rosso-Ferrari STR6)
32e ronde - Felipe Massa (Ferrari 150 Italia)
32e ronde - Michael Schumacher (Mercedes W02)
30e ronde - Timo Glock (Virgin-Cosworth MVR-02)

Niet gestart
Sergio Perez (Sauber-Ferrari C30)

WK coureurs
1. Vettel 143; 2. Hamilton 85; 3. Webber 79; 4. Button 76; 5. Alonso 69 6. Heidfeld 29; 7. Rosberg 26; 8. Massa 24; 9. Petrov 21; 10. Kobayashi 19; 11. Schumacher 14; 12. Sutil 8; 13. Buemi 7; 14. Perez 2; 15. Barrichello 2; 16. Di Resta 2.

WK constructeurs
1. Red Bull-Renault 222; 2. McLaren-Mercedes 161; 3. Ferrari 93; 4. Renault 50; 5. Mercedes 40; 6. Sauber-Ferrari 21; 7. Force India-Mercedes 10; 8. Toro Rosso-Ferrari 7; 9. Williams-Cosworth 2.

Foto's Red Bull: Getty Images

1