Aantal bezoekers vandaag: 4236
Je staat er niet vaak bij stil als je tussen de truckers een beetje tegen banden aan staat te pissen, maar rubber fikt echt goed. Afgelopen weken heb ik ze weer regelmatig gezien, de schroeiplekken op de vluchtstrook, rookwolken die het zicht op de snelweg volledig versperden en behulpzame omstanders die met een poederblusser de brand proberen te blussen. Het zijn meestal banden van opleggers en aanhangers die in de hens gaan. Heel soms is het een volgeladen auto op weg naar een vakantiebestemming. Wij hadden zelf ooit een caravanbandbrand in de Dolomieten.
Tijdens een bergetappe met caravan begonnen de auto’s achter ons steeds heftiger te claxoneren. We reden wederom vanuit Zwitserland naar Italië, via een caravan-vriendelijke bergpas. Mijn vader liet zich niet zomaar kennen, als doorgewinterde liefhebber van bergpassen remde hij iets minder hard en liet het tempo gestaag opvoeren, tot de claxons achter ons een onafgebroken geluid produceerden en mijn pa echt niet meer sneller kon. Ik keek aan mijn kant achterom naar die 'idioten’ en tot mijn stomme verbazing zag ik ze wijzen naar onze caravan. Eén van de banden stond in de hens!
Op mijn aandringen stopte mijn vader in een brede hairpin en ik rende naar de deuropening van de caravan, want ik wist dat daarachter de brandblusser hing. Een paar seconden later was de brand geblust en waren wij een mooie ervaring rijker. Een behulpzame wegenwachter met gele Lada Niva hielp ons weer op weg door het wiel te wisselen. Hij wees ons er nog even op dat deze bergpas verboden was voor caravans. Aha, dus zo’n rood kantelbakkie op de kaart betekent dus iets anders dan wij dachten! Moeten ze die streep die door dat icoontje staat maar iets duidelijker maken.
Zelf wist ik toen nog niet hoe je een wiel moest wisselen. Inmiddels weet ik dat wel, want dat kunstje was essentieel om in de praktijk te brengen tijdens de diverse driftdagen waar mijn achterbanden wel gloeiend heet werden, maar de enige zichtbare vonken veroorzaakt werden door het staal dat uit het rubber stak.
Nu heb ik een nieuwe auto zonder reservewiel. Een compressor en tube wondermiddel moeten een lekke band kunnen fixen begrijp ik uit de handleiding. Dat is nog altijd beter dan mijn zesdehands Porsche 924 S. Daar zat namelijk wel een thuiskomertje in, maar niet meer de originele compressor om het bandje op te pompen. Dat niet opgepompte bandje werd ook één smeulende klomp rubber kan ik je melden, maar het ging wel makkelijk dwars naarmate de temperatuur toenam.
Nadat ik bij onze nieuwe auto tot de ontdekking was gekomen dat er geen reservewiel in de reservewielbak lag, had ik direct besloten om het reparatiesetje pas te gaan testen als het nodig is. Net als mensen die voor het eerst een wiel gaan wisselen als ze in de regen, of stikkende hitte op de vluchtstrook staan in een vreemd land.
Het risico én de uitdaging van zo’n exercitie is dat je met je volgeladen auto op de vluchtstrook belandt, vanaf dan komt het aan op karakter. Je moet in alle stress heel de kofferbak leegruimen, de tube wonderspul in de band spuiten en de compressor aansluiten om de band op te pompen, om er vervolgens met je handen vol wondermiddel in ’t haar erachter te komen dat het helemaal geen zin heeft, omdat er een dikke bout, een stuk glas of het zwaard van Damocles door je rechter achterband heen steekt.
Het gat blijkt dan simpelweg te groot te zijn voor het wonderspul. Daarom heb ik nu alvast een fles Spa Blauw bij de reparatiekit gelegd. Ik rijd namelijk wel gewoon door tot de band in de hens gaat. Dan drink ik snel mijn flesje Spa leeg en pis ik dat vuurtje wel uit, in Dutch Style, met de broek op mijn enkels. Hebben de mensen in de file ook weer eens iets om naar uit te kijken.
Foto: rally-foto.nl