Aantal bezoekers vandaag: 3050
Elk jaar vraag je je af of de Earl of March en zijn team zichzelf het volgende jaar nog kunnen verbeteren. En iedere keer flikken ze het weer. Ook deze Goodwood Revival was weer groter, opmerkelijker en sensationeler dan de vorige. Deze keer hielpen de weergoden ook nog mee: met een mooie mix van zonneschijn en hoosbuien zagen we al het moois glimmen in de zon én spartelen in de regen.De
formule van de Goodwood Revival mag inmiddels bekend zijn: een drie dagen durende onderdompeling in het tijdperk 1948-1966, de jaren waarin het circuit van Goodwood voor races was geopend. Alles komt uit die tijd (de auto's) of doet zijn vreselijke best om eruit te zien alsof ze uit die tijd komen (de bezoekers en een handvol replica's). Alles klopt tot in detail - op de vele digitale camera's en de grote tv-schermen na.
Het kan altijd beter
Kan het nog beter? Altijd, dat blijkt maar weer. Ook nu kwamen er weer unieke auto's voorbij en was de fifties- en sixtiesbeleving nog rianter uitgebouwd. Het marktterrein moest daardoor zelfs deels naar het parkeerterrein worden verbannen, om ruimte te maken voor een heuse High Street, met een
period Tesco-supermarkt als hoogtepunt.
Wie al een keer of vijf is geweest, zou toch weleens blasé kunnen worden van al die nostalgische perfectie, maar de organisatie weet dat vooralsnog alleen bij de grootste cynici voor elkaar te krijgen. Dit jaar trok het evenement weer meer toeschouwers - we zitten inmiddels vér boven de honderdduizend, ongekend voor een historisch autosportevenement - wat misschien hooguit enkele elitaire gedachten kan oproepen. 'Het wordt nu wel érg druk!'
Begeerd lidmaatschap
Gelukkig kan het lidmaatschap van de Goodwood Road Racing Club veel goedmaken: de wachtlijst neemt inmiddels Friese Elfsteden-achtige proporties aan, met het voordeel dat het lekker rustig blijft in het paddock (alleen toegankelijk voor leden) en de diverse 'members enclosures' waar het prima toeven is met lekker eten. Alles volgens het aloude motto van de club op Brooklands, ooit 's werelds eerste echte circuit: 'The right crowd and no crowding'. De klassenmaatschappij is in Engeland nooit echt verdwenen.
En moet je je toch onder het klootjesvolk begeven, dan is het circuit lang genoeg om een paar mooie lege staanplaatsen te vinden. Dit jaar was dat genoegen extra plezierig: nadat vrijdag een aangenaam zonnige dag in het paddock opleverde, kenmerkten de zaterdag en zondag zich door terugkerende buien. Vooral op zondag ging het er stevig aan toe - voor het eerst op een Revival sinds 1999, destijds de tweede editie.
Veel dwars, veel schade
En dus zagen we de kostbare klassieke raceauto's, waar op Goodwood toch al niet zachtzinnig mee wordt omgegaan, volkomen dwarsgaan door Lavant, de schitterende bochtencombinatie achter op het circuit. Totdat de bocht zo nat werd dat de TT-race bijna een roeiwedstrijd werd...
Veel schade leverde de regen niet op, gelukkig, maar deze editie zag wel meer akelige ongelukken dan in vorige jaren. Steeds meer zetten coureurs alles op alles om te winnen op de Revival, resulterend in twee crashes die uitliepen op ambulancewerk en een handvol gevallen waarin een auto werd platgereden op de muur van polystyreen waarmee de chicane wordt gevormd. Maar schuimplastic doet toch geen kwaad? Nee, maar wel als er een stalen geraamte onder zit om te voorkomen dat de blokken wegwaaien...
Sterrenparade van E-types
Veel jubilea werden er dit keer gevierd: honderd jaar Ford Engeland, de honderdste verjaardag van Juan Manuel Fangio, de Spitfire die 75 jaar geleden werd bedacht (Goodwood was in de Tweede Wereldoorlog luchtmachtbasis Westhampnett) en natuurlijk het 50-jarig jubileum van de Jaguar E-type. Speciaal voor de gelegenheid werd er een race exclusief voor E-types in het programma ingeruimd.
Die race was niet de enige met een deelnemerslijst die las als een sterrenparade: Gerhard Berger, Emanuele Pirro, Tiff Needell, Jackie Oliver, Derek Bell, Tom Kristensen, Kenny Bräck, Adrian Newey, Christian Horner, Arturo Merzario, Nicolas Minassian, Jochen Mass, Frank Stippler, Brian Redman, Darren Turner, Martin Brundle - en zo kunnen we nog wel even doorgaan - ze lieten zich bijna allemaal van hun beste kant zien.
Een naam zegt ook niet alles
Want zelfs sterren - zoals Desire Wilson, de enige vrouw die ooit een F1-race won - hebben soms hun dag niet. De Zuid-Afrikaanse maakte het in de E-type-race wel erg bont: in de drie ronden nadat ze het stuur van de befaamde grijze E-type lightweight had overgenomen van Emanuele Pirro, ging ze eerst twee keer van de baan en ramde ze daarna vol in de muur van polystyreen. 4 WPD, de auto van John Coombs die ooit zijn racecarrière begon met het geweldige kenteken BUY 1, lag weer helemaal in puin. Weer? Ja, want hij was net weer helemaal opgebouwd na net zo'n crash, een paar maanden geleden. Inderdaad, er wordt nog stevig doorgereden met de oudjes...
Later deze week trakteren we je op nog meer foto's van de Goodwood Revival, dus hou je vast.