Aantal bezoekers vandaag: 6266
In onze eerste rijimpressie noemden we de Range Rover Evoque een atleet met kaplaarzen aan. Die omschrijving snijdt nog steeds hout want de Evoque ploegt zich probleemloos door minder begaanbaar terrein, maar is daarnaast ook verrassend snel op de weg. De Range Rover Evoque is een schot in de roos, zo werd het afgelopen jaar wel duidelijk. Na de
presentatie op de autosalon van Parijs in september 2010 regende het bestellingen in Gaydon en stonden de journalisten in de rij om de auto uit te proberen. Wij konden Range Rover’s nieuwste maar liefst vijf dagen aan de tand voelen in een gebied waar de auto zich echt thuis voelt: de bergen en heuvels van de Vogezen in Frankrijk.
In die Vogezen ligt een weg die iedere liefhebber van stuurmanswegen beslist een keer zou moeten rijden: de
Route des Crêtes. Een slingerend tweebaans asfaltlint dat vlak onder alle hoge toppen doorloopt en naast glooiende doordraaiers en stevige stijgingspercentages ook haarspelden, kasseien, bloedsnelle rechte stukken en steile afdalingen kent. De route loopt officieel van de Col du Bonhomme tot aan de Vieil Armand oftwel de Hartmannswillerkopf, en passeert daarbij de Col de la Schlucht en de massieven van de Hohneck, de Markstein en de Grand Ballon. De lengte van deze route is ongeveer 80 kilometer, maar de huidige Route des Crêtes kan ook gereden worden vanaf Sainte Marie Aux Mines en is dan ongeveer 120 kilometer lang.
Het hoogste punt van de route ligt op de Grand Ballon, waar de weg op 1325 meter hoogte onderlangs de top passeert en het laagste punt in de oorspronkelijke route is de Col Amic, op 825 meter. Een weg om heerlijk te spelen, maar mijdt dan wel de zomervakantie, want dan is er zeer veel minder vlot vervoer onderweg op deze route.
Rustig en regenachtig
Wij zijn er echter begin oktober en als we op vrijdagmorgen omhoog rijden van Uffholtz naar de Hartmannswillerkopf (we rijden dus tegengesteld aan de normale richting) is het rustig en regenachtig. We zijn alleen in het loofbos op de hellingen en vermaken ons prima met de hier en daar gladde haarspelden. Het bladerdek van de bomen ligt grotendeels op het asfalt, dus we kiezen voor de instelling ‘gladde ondergrond’, die geschikt is voor gras, nat wegdek en sneeuw, zoals het instrumentenpaneel voor mijn neus aangeeft.
De Evoque blijkt zich in deze stand verrassend vlot over de weg te begeven, waarbij je duidelijk voelt dat de aandrijfkrachten keurig verdeeld worden over de wielen die grip hebben. Er is geen moment dat je twijfelt aan het vermogen van de Range Rover om contact met de weg te houden, iets wat we een dag eerder met droog weer merkwaardigerwijs wel ervoeren in de dynamische extra instelling op de automaat van onze SD4. Behalve ‘Standaard’, ‘Gladde Ondergrond’, ´Modder en Sporen´ en ‘Zand’ kent de selector op onze auto ook de instelling Dynamic om “de optimale rijbeleving op de weg uit de auto te kunnen halen”. Vrij vertaald: de Evoque verandert van een vlotte SUV in een sportieve station met vierwielaandrijving. Het begrip sportauto is wat gechargeerd, maar we geven toch behoorlijk wat medeweggebruikers het nakijken tijdens inhaalacties en tussenacceleratie. Ook bergop. Zij het dat je dan erg goed bij de les moet blijven als het asfalt wat creatievere richtingen volgt dan rechtuit. Op weg omhoog naar de Col du Bonhomme, in stralende zonneschijn en op een fijn droog wegdek, had de auto in ‘Dynamic’ de neiging al driftend over vier wielen door de haarspelden te gaan bij een beetje gas geven. De Dynamic-instelling geeft een hardere demping, een zeer directe gas- en bakrepons en een strakkere besturing, maar eigenlijk is deze instelling wat minder geschikt als je stevig gas geeft op een kronkelige weg.
De standaard modus heeft echter weer als gevolg dat het sturen wat ‘elektronischer’ (lees: vager) wordt en de Evoque iets meer hangt in steile bochten. Ook niet optimaal, maar wellicht veiliger dan ‘Dynamic’ voor wie minder geoefend is in passenrijden.
Grootste lol
Als we op Le Markstein arriveren bij het in dit jaargetijde nog verlaten wintersportstation stellen we de auto in op “Modder en Sporen” en rijden het ruime en volledig verlaten gravelparkeerterrein op. De eerste herfstbuien hebben geulen in het oppervlak gesleten en al met al zouden we een moderne sportwagen niet aan dit terrein wagen. Met de Evoque ploegen we echter probleemloos over de parking en we laten de Range Rover van puur plezier eens lekker een paar keer uitbreken. Een powerslide op de losse zooi is geen enkel probleem en de watergeulen in de bodem worden door het Magneride dempersysteem perfect opgevangen. Nog een keer! In een camper naast de parking verschijnen nieuwsgierige hoofden voor het raam. Wie is die idioot die aan het racen is op de parkeerplaats? Wij dus, en we hebben de grootste lol! Zozeer dat ik een dag later onderweg naar een wijnboer in de vlakte besluit dat een wegopbreking wegens asfalteringswerkzaamheden voor onze neus geen probleem hoeft te zijn voor de Evoque. Omleiding? Wat nou omleiding? Er ligt toch een wegdek, al is het niet geëgaliseerd? Nou, dan rijden we gewoon door!
Stevig te hard voor je er erg in hebt
Vandaag stoppen we voor de lunch bij restaurant Le Pied de Honeck, ongeveer halfweg de route. Binnen brandt de warme kachel, buiten sneeuwt het ondertussen. Dikke vlokken. En ze blijven nog liggen ook, wat betekent dat de auto weer op ‘gladde ondergrond’ staat. We laten de kwaliteiten van de Evoque de revue passeren boven een bord flammkuchen met spek en kaas en zijn het er over eens dat de auto ongelofelijk veel grip heeft. Je voelt de systemen constant werken om de aandrijfkracht optimaal over de wielen te verdelen en dat maakt dat je op vrijwel iedere ondergrond eng hard een bocht kunt induiken. We vragen ons echter af of de technologie van de auto niet overmoedig kan maken, zoveel vertrouwen geeft de auto. Voor je het weet rijdt je namelijk stevig te hard met de Evoque omdat ie zo stil en comfortabel is, en niet iedereen kan inschatten wat een auto zal doen in een natte, geasfalteerde haarspeld, laat staan in een onverharde. Op zich red je het wel als je een fout maakt, maar wat als je net die ene procent teveel risico neemt? De limiet ligt ver weg, maar als je er tegenaan zit is deze auto listig omdat de kont niet omkomt maar de auto over vier wielen gaat schuiven, mede door het stevige wagengewicht van ruim 1600 kilo. Het zwaartepunt ligt weliswaar laag waardoor ie niet gaat rollen over de lengte-as, maar toch.
Verrassend betaalbaar
Onze auto, een Evoque SD4 Coupé Dynamic, is uitgevoerd in Fuji White met een zwart dak en valt daarom nogal op. Land Rover Nederland is niet gek, zo blijkt wel, want overal waar we komen wordt de auto aangestaard, nagewezen en uitgebreid bekeken. We moeten vijf dagen lang de vlekken van het portierramen vegen waar nieuwsgierigen hun neus tegen de ruit hebben gedrukt. Met als basis het Freelander platform is een auto gerealiseerd die er niet alleen geweldig uitziet, maar ook nog eens exact doet wat hij belooft. En daarbij is deze Range Rover eigenlijk nog verrassend betaalbaar ook. Betaalbaar? Jawel, want ook al kost onze Coupé in de basis € 65.900,- (SD4 € 55.900, + coupé € 1.000,- + Dynamic pakket € 9.000,-) en is er voor nog eens € 15.355,- aan accessoires aan gehangen waardoor het totaalbedrag over de 80 mille gaat, de auto voelt erg goed, rijdt uitstekend en is relatief zuinig met diesel. Natuurlijk kun je de optielijst aanvinken naar believen en zo zelf het kostenplaatje bepalen, tenslotte zijn er accessoires en accessoires… Zo zouden we zelf de dak/achterspoiler (€ 760,-) lekker laten voor wat ie was, alleen al omdat de cleane lijn van de auto er door verstoord wordt. Ook de Ebony Morzine hemelbekleding (€ 390,-) en de keyless entry (€ 1.100,-) zijn niet strikt noodzakelijk.
Ook minpuntjes
Minpuntjes zijn er ook, zij het geen echt problematische: voor iemand met de lengte van ondergetekende is de bestuurdersstoel in deze uitvoering op lange afstanden wat minder comfortabel. Omdat de zitting niet kan kantelen. Daardoor is de ondersteuning van mijn tamelijk lange stelten niet optimaal. Echte sportstoelen bestellen heft dit probleem overigens op, want daarbij is de zittingshoek wel te corrigeren. Ook ben ik niet helemaal content met de grip op het stuurwiel. De schakelflippers zitten vrij dicht op de brede spaken, waardoor je soms wat meer ‘omvatting’ zou willen dan nu mogelijk is. Tien voor twee is door de uitvoering van het stuur niet comfortabel; maar kwart voor drie maakt dat je feitelijk alleen je duimen om de rand kan vouwen, je vingers zitten dan tegen de flippers aan. Prettig voor een dynamische rijstijl, maar minder fijn voor wie een stevige knuist om zijn stuur wil leggen bij terreinrijden.
Voor de financiële scherpslijpers is het nuttig te weten dat de Evoque ook verkrijgbaar is als eD4 Pure, met voorwielaandrijving en handbak. Het ding kost dan slechts 42.900 euro en heeft een B label. De auto is dan geen SUV maar heeft een typegoedkeuring als stationcar. Fijn voor de leaserijder bij bedrijven die geen SUV toestaan en voor de P.C. Hooft-bezoekers die willen laten weten dat ze om het milieu geven.
Range Rover Evoque SD4 Coupé DynamicTechniek: viercilinder dieselmotor met turbo, 2179 cc, 190 pk/3500 tpm, 420 Nm/1750 tpm
Prestaties: topsnelheid 195 km/h, 0-100 km/h in 8,5 sec
Gewicht: 1.670 kg, 8,8 kg/pk
Verbruik: fabrieksopgave 6,4 l/100 km (1 op 15,6), praktijk 8,8 l/100 km (1 op 11,3), CO2-uitstoot 169 g/km
Prijs: € 65.900, prijs testauto € 81.255
Test in samenwerking met Chicane Magazine
We hebben niet alleen met de diesel-Evoque gereden, maar ook met de Evoque die je eigenlijk op je oprit neer wil zetten: de 240 pk sterke benzineversie. Daar gingen we een paar dagen mee naar Duitsland en onze bevindingen over die auto lees je morgen op DF.