Circuittest BMW 328i en 320d

De nieuwe 3 Serie overtuigde al op de wegen rond Barcelona, maar is hij net zo goed op het circuit van dezelfde stad? We gingen met de 328i en 320d het Circuit de Catalunya op om de proef op de som te nemen én we reden mee met een BMW-ambassadeur van adel. En passant konden we de nieuwe 335i bekijken, waarvan een fraai exemplaar in M-Sport-verpakking roerloos in de pits stond.

Het F1-circuit van de tweede stad van Spanje ligt er vredig bij onder de Catalaanse herfstzon. Het Circuit de Catalunya bij Montmeló staat bekend om de zware kritiek die het te verduren krijgt zodra de baan ons weer een saaie F1-race heeft voorgeschoteld, maar in de gezapige toestand waarin we het circuit aantreffen, komt het eigenlijk best sympathiek over. Misschien komt dat doordat het pitcomplex zo op het eerste gezicht niet meer voldoet aan Bernies hoge eisen, maar in mijn ogen geeft dat de Spaanse omloop juist wat extra sfeer.

We lopen een van de pitboxen binnen om de rijdersbriefing in ontvangst te nemen voor onze rondjes in de nieuwe 3 Serie. Wat blijkt? De Duitsers zijn streng: na twee rondjes achter de pace car gaat elke ronde door de pits, waar een snelheidslimiet van 30 km/u geldt. Vol het gas opentrekken op het rechte stuk is er dus niet bij. En er volgt nog een tweede verbod: "No drifting please". De Amerikanen in ons gezelschap knikken gedwee, maar na afloop zijn we toch wel benieuwd hoe dat zit. "Yes, we know that there are people from the Netherlands present today, so..." – waarna er een veelbetekenende blik volgt op het gezicht van de instructeur. Hebben wij dan zó'n twijfelachtige reputatie, vraag ik stiekem glunderend terug. Waarop gelukkig het bevrijdende schouderklopje volgt. "It's okay, as long as you don't overdo it."

Een rondje met Leopold von Bayern

Voordat ik de baan opga, loop ik nog even bij een andere pitbox binnen. Daar staat een blauwe F30 335i te pronken, met M-Sport-pakket. Dit is echt wel de kleur voor de nieuwe 3 Serie, besluit ik al gauw, en schiet er nog een paar plaatjes van. Op dat moment komt mijn tafelgezelschap van het diner van de vorige avond binnenwandelen. Prins Leopold van Beieren wijst op het State of Art-jack dat hij draagt, om daarmee een sterke band met Nederland en de Nederlanders te suggereren. Hij kreeg het jack voor zijn deelname aan de Mille Miglia, want de voormalig DTM- en Group C-coureur neemt tegenwoordig alleen nog deel aan historische evenementen. Een paar maanden geleden zagen we 'm nog op Goodwood racen voor BMW Mobile Tradition.

Want dat is Leopold von Bayern ook: 'BMW Markenbotschafter'. Die taak zal hij vandaag met verve vervullen, want als ik hem vraag of ik een rondje meemag in de donkerblauwe 328i die tussen het journalistenvolk zijn spierballenrondjes aflegt, zegt hij: "Aber natürlich! Fahren wir gleich?" Het eerste rondje doen we rustig aan, zegt hij, daarna gaan we dwars – waarna hij de 328i meteen uit de pits vol op de staart trapt. Na een vermakelijke eerste verkenning van het Circuit de Catalunya gaan we nog een keer loos. Nu laat ik de camera spontaan meelopen – helaas zonder zuignappen, dus het is niet helemaal steadycam, maar de ronde met Leopold von Bayern geeft wel een mooie indruk van de manier waarop je deze 328i op z'n lazer kunt geven zonder dat hij een kik geeft. En we kunnen goed horen hoe die vier cilinders klinken...



Een mooi figuur, de racende prins van alweer 68 lentes jong. Hier meer sterke tafelverhalen van een charmante kwajongen...

320d is het op het circuit net niet

Misschien was het niet handig om in de 320d te stappen ná de lift van de prins, want zo mislukt alsnog het vooropgezette plan. Vandaag was het de bedoeling om de 328i ná de 320d uit te proberen, zodat de diesel niet te veel zou tegenvallen. Dat gebeurde namelijk wel in de straattest, waarin we de 320d pas reden op de ochtend van deze circuittest – en dan ook nog op een route die nogal tegenviel, mede vanwege, jawel, de Barcelonese ochtendspits.

Met de aardige snelheid van de 328i van Leopold von Bayern nog in het hoofd val ik met de 320d het eerste rondje Catalunya aan. Niet handig natuurlijk, want de 320d is net niet het werktuig dat de 328i blijkt te zijn. De volgende ronden pas ik mijn ijkpunten weer aan, zodat ik de laatste rondjes toch nog vlotjes rondga. Maar toch, de diesel vertoont hetzelfde karakter als op de weg: je kunt er prima snel mee rijden, maar hij is niet racy.

Zelfs in Sport+ met de snelste schakelstand heb je het gevoel dat je voortdurend achter de feiten aanloopt. Een drift leggen is op hoge snelheid prima mogelijk – bijvoorbeeld in de ellenlange doordraaier die bocht 3 heet – maar je moet wel vooruitdenken. Zeker na het insturen: al dat koppel is heerlijk voor het uitaccelereren, maar de gasrespons mist de urgentie van de benzineturbo, zodat je eerder het gaspedaal moet indrukken dan je zou denken. En heel soms schakelt de ZF-automaat ondanks de manueelstand toch vanzelf op midden in een bocht: het korte toerenbereik van de diesel is in combinatie met acht kort gespatieerde versnellingen niet zo'n prettige circuitcombinatie.

Alles valt op z'n plek bij de 328i

We kunnen dus niet wachten om een 328i te schooien van een Amerikaanse of Canadese collega. Kort na de lunch krijg ik dat voor elkaar en kan ik alsnog proberen de prins te imiteren. Nu is hij een ervaren gentleman driver en ben ik een echte amateur, dus hoe vergevensgezind is de benzine-Dreier? Zeer, zo blijkt. Alles wat bij de diesel 'net niet' is, valt bij de 328i op z'n plek. Op het circuit blijkt hij hetzelfde dier te zijn als op de weg: secuur, precies, alert, responsief – verzin alle adjectieven er maar bij.

Of het nu ligt aan alle sportieve opties die voor deze auto zijn aangevinkt – adaptief onderstel, sportbesturing, schakelflippers, dikke banden – het gaat allemaal moeiteloos en met heel veel feedback. Driften doe je uit 't vuistje, zelfs als beginner. De lastwissels in de twee links-rechts-combinaties die het circuit rijk is, pakt de auto probleemloos op (ook de diesel trouwens). Dat bewijst de kracht van het onderstel die we op de weg al ervaarden. Het gebrek aan duiken, rollen en steigeren werkt op het circuit zelfs nog meer in het voordeel van de nieuwe Dreier.

En die motor? Dat blijkt een heerlijke racemotor, passend in de viercilindertraditie die BMW óók heeft. Want schonk BMW Nelson Piquet een wereldkampioenschap met een Reihensechser? Domineerde BMW meer dan tien jaar de Formule 2 met een zescilinder? Behaalde BMW zijn vele toerwagentitels uit de jaren tachtig met een zes-in-lijn? Ook die winnende viercilinderconcepten kenden niet de verfijning van een straight-six en bezorgden de liefhebber geen akoestisch orgasme. Maar effectief waren ze wel. Dit is ook zo'n motor.

Ook ten aanzien van de automaat-met-flippo's biedt de soepelheid van de motor veel voordelen voor de amateurcoureur, die eigenlijk alleen maar in de war raakt van al die versnellingen. De vlakke koppelkromme redt hem zelfs in de verkeerde versnelling nog van genante momenten. Of beter gezegd: van de acht zijn er altijd wel een paar versnellingen niet verkeerd...

De remmen hadden we in de gewone test nog niet besproken, maar die zijn voortreffelijk, ook op het circuit. Vooral het gebrek aan fading valt op: ronde na ronde kun je dezelfde rempunten vasthouden. Ook prins Leopold kon na tientallen woeste rondjes zijn auto moeiteloos tot stoppen dwingen voor de meer-dan-haakse bocht achter op het circuit.

Lijn wordt doorgetrokken op circuit

Kortom, beide auto's doen op het circuit precies wat je op grond van hun prestaties op de openbare weg van ze zou verwachten. Toch hadden de 328i en de 320d allebei het adaptieve sportonderstel. Waar zit dan het verschil? De gasrespons is maar een deel van het verhaal, want ook het sturen gaat in de benzineauto scherper. De banden dan? De 320d reed op Pirelli Cinturato P7 RFT 'eco-impact' in 18", de 328i op Bridgestone Potenza S001 in 19".

Banden kunnen een auto maken of breken, dus is dat de verklaring? Runflats zijn weliswaar stukken beter geworden – in het dagelijks verkeer rijdt de 320d er goddelijk op – en BMW's onderstelman Jos van As vertelde dan ook dat ze met hun afstelling doelbewust hebben willen profiteren van het extra comfort dat een RFT inmiddels weet te bieden. Maar als je er dan toch een reguliere band onder zet? Scherpzinnig DF-forummember Joop merkte op dat de S001 in 19" nog niet als runflat leverbaar is. Een blik op een detailfoto van de wielkast van de 328i leert dat de Potenza's onder onze 328i wellicht geen RFT's waren. Is dat achteraf de aha-erlebnis van de dag?

Update: vasthoudend DF-forummember Robin heeft ontdekt dat een fabriekseigen code van Bridgestone op de S001 in 19" erop wijst dat de 328i in Barcelona gebruikmaakte van runflats, namelijk de nét leverbare allernieuwste Potenza-runflats van de vierde generatie. Zijn die dan zo veel beter dan de Pirelli's?

1