Aantal bezoekers vandaag: 5326
Cijfers en ranglijstjes, daar houden we van in autoland. Welke is de snelste? Wat kan het hardste? En de duurste dan? Maar naar geen lijstje wordt zo vaak gevraagd als het favorietenlijstje. De Porschewereld is hierop geen uitzondering. Bij iedere bijeenkomst van liefhebbers of toertocht komt de welbefaamde vraag wel een keer voorbij, meestal voorafgegaan door de zinsnede: “Als geld geen probleem zou zijn…”. Daarom in deze column het antwoord op de vraag: 'Wat is mijn favoriete Porsche aller tijden?'
Ik had geen beter moment kunnen kiezen deze vraag te stellen - zeg ik in alle bescheidenheid - nu juist dit jaar de meest iconische verschijningsvorm van de Porsche 911 veertig jaar oud is geworden: de Carrera RS 2.7. Deze beauty wordt als geen ander gezocht door verzamelaars en wordt bovendien door velen beschouwd als de grootste 911 aller tijden.
Oorspronkelijk had Porsche de Carrera RS 2.7 op het programma staan voor het modeljaar 1973, maar het merk slaagde erin het jaar daarvoor al de eerste exemplaren af te leveren aan klanten. De naam “Carrera” verwees naar de 356 Carrera, die op haar beurt refereerde aan de klasse-overwinningen van Porsche in de Carrera Panamericana in Mexico in de jaren ‘50. RS staat voor Rennsport in het Duits, wat - zeer vrij vertaald - neerkomt op autosport. De Carrera RS 2.7 is gebouwd als homologatiemodel, zodat Porsche kon racen in klassen die vereisten dat ook een bepaald minimum aantal productieauto's werd gemaakt.
In vergelijking met de 2.4 liter sterke “standaard” 911S had de Carrera 2.7 RS een grotere motor (2687 cc) met een vermogen van 210 pk (150 kW), een herziene en verstijfde ophanging, grotere remmen, bredere achterwielen en -spatborden en natuurlijk de kenmerkende ducktail achterspoiler. In de Touring versie woog de auto een schamele 1075 kg en de Sport Lightweight versie was nog eens 100 kg (!) lichter. In totaal zijn er 1.580 gebouwd, ruim boven de 500 stuks die waren vereist om te kwalificeren voor de FIA Groep 4 klasse.
Alhoewel de Carrera 2.7 RS met recht een klassieker mag worden genoemd, is het vanuit het bredere perspectief van de ontwikkeling van de auto-industrie maar de vraag of deze RS als de grootste 911 aller tijden moet worden beschouwd. Gelet om de alom vertegenwoordigde turbomotoren in het hedendaagse straatbeeld, heeft de oorspronkelijke 911 Turbo misschien wel meer recht als de grootste 911 aller tijden de geschiedenisboeken in te gaan.
Ook voor deze auto moeten we terug naar de jaren ’70, naar 1974 om precies te zijn. Toen introduceerde Porsche de eerste productie 911 Turbo in Europa (in Noord-Amerika werd de auto op de markt gebracht als Porsche 930, naar het interne typenummer). De vorm van de koets is eenvoudig te onderscheiden van de reguliere 911’jes dankzij de brede wielkasten en een grote achterspoiler, vaak bekend als een whale tail op de vroege Turbo's en tea-tray op de latere.
Uitgerust met een 3.0 liter motor met 260 pk (190 kW), staan de vroege auto's bekend om hun opwindende acceleratie in combinatie met uitdagende rijeigenschappen. Nog bekender was de 930 vanwege het extreme turbogat, waardoor hun bestuurders niet zelden ernstig werden verrast. De bijnaam widowmaker was dan ook snel gevonden.
Goede exemplaren van de 930 - ook van de 3.3 liter (300 pk) variant die van 1978 tot 1989 werd gebouwd - zijn schaars, maar als je er één tegenkomt dan is het een indrukwekkend gezicht. Zo ook enkele weken geleden, toen ik nietsvermoedend de showroom van Elfer (een specialist in Arnhem waar vaker bijzondere, historische Porsches zijn te vinden) binnenstapte en door een oogstrelend exemplaar werd begroet. De (inmiddels vorige) eigenaar van de auto bleek aanwezig en vertelde honderduit over alle avonturen die hij met zijn 930 had beleefd. Dat waren mooie ritten…
Maar toch, ondanks het feit dat zowel de Carrera RS 2.7 als de 930 aanspraak kunnen maken op de titel van grootste 911 aller tijden, is daarmee niet gezegd dat één van beide auto’s bovenaan het lijstje “beste Porsches” pronkt, laat staan bovenaan mijn favorietenlijstje. Wat vele 911-adepten namelijk vergeten wanneer ze andere Porsches als “niet écht” omschrijven, is dat het eerste productiemodel van Porsche - het 356-chassis bekend als prototype "No. 1" uit 1948 - een exemplaar met een middenmotor was (in tegenstelling tot de 911, waar de motor achter de achteras ligt). Mijn favoriete Porsche is daarom, net als alle échte sportauto’s, er eentje met een middenmotor.
Alhoewel zowel de hedendaagse Boxster (waarvan de 981-variant recent met buitengewoon groot enthousiasme is ontvangen en de Spyder een van de meest pure rijdersauto’s is die Porsche ooit bouwde) en Cayman (de beste sportauto die Porsche momenteel bouwt) hoge ogen gooien, verdient niettemin slechts de historische 550 Spyder de titel “mijn favoriete Porsche aller tijde”.
Geïnspireerd door enerzijds de Porsche 356 en anderzijds de Spyder-prototypes die carrosseriebouwer Walter Glöckler had gebouwd en geracet, besloot Porsche in 1951 een auto te ontwerpen voor gebruik in de autosport. De resulterende 550 Spyder werd geïntroduceerd op het Autosalon van Parijs in 1953.
De 550 Spyder wordt gekenmerkt door zijn elegante, simpele lijnen. Hij was bovendien zo laag bij de grond, dat de voormalige Duitse Formule 1 coureur Hans Herrmann hem tijdens de Mille Miglia van 1954 onder de poorten van een gesloten spoorwegovergang doorreed. De 550 Spyder gaf Porsche bovendien de eerste eindzege in een groot race-evenement, de Targa Florio van 1956. Dat de 550 Spyder bij het grote publiek vooral beroemd is geworden als de auto die James Dean op 30 september 1955 bestuurde tijdens zijn fatale ongeval, doet de legendarische status van de 550 Spyder – in mijn ogen - alleen maar verder groeien.
Daarmee heb ik de vraag beantwoord waarmee ik deze column begon: ‘Wat is mijn favoriete Porsche aller tijden?’ En nu is het beurt aan jullie…
Martin Woodward (31) is een groot Porsche-liefhebber, met een voorkeur voor (oude en nieuwe) Porsches met een middenmotor. Hij schrijft deze gastbijdrage louter op persoonlijke titel.