Aantal bezoekers vandaag: 2970
De nieuwe auto's mogen er niet uitzien, de Indianapolis 500 ging qua spanning weer eens tot het gaatje. Vorig jaar viel de beslissing in de laatste bocht, deze keer in de laatste ronde. Takuma Sato trok aan het kortste eind, waardoor Dario Franchitti na een bloedstollende finale een uiterst populaire derde Indy-zege kon bijschrijven.Sinds zijn Indycar-comeback is de Schot de man die alles wint. Drie titels op rij en nu ook zijn derde overwinning in de grote Amerikaanse klassieker, de 500 mijlen van Indianapolis. Tot de laatste ronde maakte een opstomende Takuma Sato nog een grote kans, maar de Japanse ex-F1-coureur dook in een gat dat er op Indianapolis net niet is. Sato ging achterstevoren na een touché met Franchitti, maar die wist zijn auto onder controle te houden. Door de onmiddellijke neutralisatie was Dario's zege meteen veilig.
De afloop leek als twee druppels water op de inhaalactie van Emerson Fittipaldi op Al Unser Jr in de editie van 1989 - alleen in spiegelbeeld. Destijds ging de buitenste auto (die van Unser) in de rondte:
Nu was het dus de ongeduldige Sato die het slachtoffer werd van zijn eigen dadendrang. Op Indy telt elke bocht immers en hij had er nog drie. Gezien het tempo dat zijn Dallara in die laatste rondjes aan de dag wist te leggen, behoorde een sensationele zege van de Japanner zeker tot de mogelijkheden. Maar het liep dus zo af:
Daardoor kon Dario Franchitti als een populaire en verdiende winnaar worden onthaald. De Schot was van de 29e plaats terug naar voren gereden en streed in de slotfase om de kop met Tony Kanaan en teamgenoot Scott Dixon. Takuma Sato had een heldenrol kunnen spelen, maar hij werd de schlemiel van de dag. Maar die moeten er ook zijn in dit soort finales...