24

MEI

Le Mans: de finish

De 80e 24 uur van Le Mans kreeg de uitslag waarop iedereen rekende, maar toch liep het niet helemaal zoals Dr. Ullrich had gehoopt: de eerste vijf uur legde Toyota de Audi’s het vuur aan de schenen, daarna deden de Audi-coureurs hun uiterste best om zichzelf uit te schakelen. Maar R18’s zijn stevig en dus reed Audi toch naar een clean sweep van het podium. Wie anders had ze moeten tegenhouden?

Eén bescheiden tegenstander bood in ieder geval dapper weerstand: de Lola-Toyota van Rebellion, bestuurd door Neel Jani, Nicolas Prost en Nick Heidfeld, wisten één Audi voor te blijven. De 1-2-3-4 waarmee Ingolstadt uit de nacht kwam, hield dus geen stand – en opnieuw was het een rijdersfout die daarvoor verantwoordelijk was. Marc Gené crashte bij Mulsanne met de gedachte ‘Wat teammaat Romain Dumas kan, kan ik ook’. De Spanjaard wist de gehavende R18 ultra terug naar de pits te krijgen, maar de Lola van Rebellion kreeg een mep ronden aan voorsprong in handen.

R18: nu in hippe F1-look

Gené was er nog niet afgegaan of Allan McNish reed Audi nummer 2 in de Porsche-bochten plat. Althans, zo leek ‘t. Want ook de Schot kreeg zijn auto weer op gang, waarna de volgende R18 in hippe F1-look naar de pits moest strompelen. Wederom zorgde een achterblijvende Ferrari 458 Italia uit de GTE-Am-klasse voor het misverstand: links, nee, toch rechts, oeps, nu gaan we glijden… Voor McNish was het extra zuur, want hij had nog niet zo lang de leiding overgenomen van de zusterauto met nummer 1.

Die auto stevende vervolgens verdiend af op de overwinning. André Lotterer, Benoit Tréluyer en Marcel Fässler vertrokken van pole en reden veruit de meeste ronden aan kop. Ze waren ook de enige Audi die, op een ronde na, de Toyota’s van hun lijf wisten te houden. En zo werden de winnaars van 2011 ook de winnaars van 2012: het wordt in de uitslagenlijst een kwestie van copy-paste. Wel met de aantekening dat Lotterer, Tréluyer en Fässler de eerste zege voor een hybride auto wisten veilig te stellen. En zo won Williams F1 met zijn hybride vliegwiel stiekem ook een beetje de 24 uur van Le Mans. En niet eens in de regen.

Achter het winnende trio mocht Audi ook de plaatsen 2, 3 en 5 noteren, zodat de Lola van Rebellion (helaas niet die van Jeroen Bleekemolen) de heldenrol voor zich opeiste. Die ene Audi van vorig jaar die alle Peugeots op afstand hield, was immers een stuk heroïscher dan de vier R18’s die nu in formatie naar de klok van drie uur reden. Dat de Audi’s geen ereronde werd gegund, was geheel in stijl.

Sterrenrol voor Starworks in LMP2

In LMP2 was de spanning ook al lang ver te zoeken. De HPD-Honda van Starworks had weliswaar maar één ronde voorsprong op de ORECA-Nissan van TDS, maar het Starworks-team, hun coureurs Ryan Dalziel en Tom Kimber-Smith en zelfs de Venezolaanse amateur Enzo Potolicchio hadden hun zaakjes prima voor elkaar.

Aan het begin van de middag leek de snelle ORECA-Nissan van Pecom nog bezig met een comeback, maar de auto viel met een uur te gaan opnieuw terug naar de derde plaats. Juist wat vooraf de spannendste klasse leek, de LMP2, had het meest te lijden onder onbetrouwbaarheid. Ook Yelmer Buurman haalde in zijn Lola-Judd van Status de finish niet.

Ferrari domineert GTE-Pro

Na de implosie van Corvette kon de Ferrari van Giancarlo Fisichella, Gianmaria Bruni en Toni Vilander met drie ronden in handen naar de finish cruisen. Het was een dramatische ommekeer voor het team van AF Corse, dat donderdag nog een compleet nieuw chassis uit Italië moest laten aanrukken om überhaupt te kunnen meedoen.

De voorspelling van Corvette-coureur Oliver Gavin kwam dus uit: de Brit vermoedde dat de Ferrari zelfs na zijn trage kwalificatietijd in de race een factor van belang in GTE-Pro zou zijn. In dit geval een betrouwbare factor met drie ronden voorsprong op nóg een Ferrari, het exemplaar van Luxury met Melo/Makowiecki/Farnbacher achter het stuur.

Troostprijs voor Corvette in GTE-Am

GTE-Am was de enige klasse die tot het einde nog voor spanning zorgde. Tot het laatste kwartier vochten Pedro Lamy en Nicolas Armindo namens hun teams Larbre en IMSA Performance om de kop, maar uiteindelijk besliste een lekke band voor Armindo’s Porsche de strijd definitief in het voordeel van de Corvette van Lamy en zijn Franse teamgenoten Julien Canal en Patrick Bornhauser.

Het was even slikken toen met één minuut te gaan de Corvette óók binnenkwam, maar het was puur voor een rijderswissel. Lamy liet de eer aan teameigenaar Raymond Narac om de auto over de streep te rijden. Zo haalde Corvette toch nog een troostprijs binnen.

Toch een saaie jubileumeditie

Al met al werd het dus toch de enigszins saaie jubileumeditie die iedereen vreesde, wat Toyota ook probeerde. Hoe lang kan Le Mans een winnend Audi nog aan? Sterker nog, hoe lang kan Audi nog marketingvoordeel halen uit een Le Mans-zege? TDI stond dit jaar al niet meer in de typenaam, al worden de R18’s nog altijd aangedreven door turbodiesels.

Met e-tron en quattro kon Audi uit een ander marketingvaatje tappen, maar ook dat effect duurt niet eeuwig. Betekent de komst van Porsche in 2014 dat VAG Audi naar de Formule 1 dirigeert? Of met R8’s in een vernieuwde GT-klasse stapt? Ook dat laatste kan nog, gezien het feit dat Porsche geen haast heeft met het ontwikkelen van een raceversie van de nieuwe 991. We zullen zien. Het evenement zelf was in ieder geval weer prima voor elkaar: wat er ook gebeurt, Le Mans blijft de Race der Races.

80e 24 uur van Le Mans, 16-17 juni 2012

1. Lotterer/Fässler/Treluyer (Audi) - Audi - LMP1 - 378 ronden
2. McNish/Capello/Kristensen (Audi) - Audi - LMP1 - 1 ronde
3. Jarvis/Bonanomi/Rockenfeller (Audi) - Audi - LMP1 - 3 ronden
4. Prost/Jani/Heidfeld (Lola-Toyota) - Rebellion - LMP1 - 11 ronden
5. Gené/Dumas/Duval (Audi R18 ultra) - Audi - LMP1 - 12 ronden
6. Brabham/Chandhok/Dumbreck (HPD-Honda) - JRM - LMP1 - 21 ronden
7. Potolicchio/Dalziel/Kimber-Smith (HPD-Honda) – Starworks - LMP2 - 24 ronden
8. Thiriet/Beche/Tinseau (Oreca-Nissan) – TDS - LMP2 - 25 ronden
9. Perez-Companc/Kaffer/Ayari (Oreca-Nissan) – Pecom - LMP2 - 26 ronden
10. Ragues/Panciatici/Rusinov (Oreca-Nissan) – Signatech - LMP2 - 27 ronden
11. Belicchi-Primat-Bleekemolen (Lola-Toyota) - Rebellion - LMP1 - 28 ronden
12. Zugel/Julian/Gonzalez (Zytek-Nissan) – Greaves - LMP2 - 30 ronden
13. J Martin/Charouz/Graves (Oreca-Nissan) – ADR - LMP2 - 32 ronden
14. M Martin/Leinders/Heinemeier Hansson (Morgan-Nissan) – OAK - LMP2 - 37 ronden
15. A Brundle/M Brundle/Ordonez (Zytek-Nissan) – Greaves - LMP2 - 38 ronden
16. Tresson/Mailleux/Lombard (Oreca-Nissan) – Signatech - LMP2 - 38 ronden
17. Fisichella/Bruni/Vilander (Ferrari) – AF Corse - GTE-Pro - 42 ronden
18. Makowiecki/Melo/Farnbacher (Ferrari) - Luxury - GTE-Pro - 45 ronden
19. Mücke/Turner/Fernandez (Aston Martin) – Aston Martin - GTE-Pro - 46 ronden
20. Bornhauser/Canal/Lamy (Corvette) – Larbre - GTE-Am - 49 ronden
21. Pons/Narac/Armindo (Porsche) – IMSA - GTE-Am - 50 ronden
22. Bertolini/Beretta/Cioci (Ferrari) – AF Corse - GTE-Pro - 52 ronden
23. Garcia/Magnussen/Taylor (Corvette) – Corvette - GTE-Pro - 52 ronden
24. Briere/Petersen/Nakano (Oreca-Nissan) – Boutsen - LMP2 - 53 ronden
25. Krohn/Jönsson/Rugolo (Ferrari) – Krohn - GTE-Am - 55 ronden
26. Frey/Meichtry/Hirschi (Oreca-Judd) – Race Performance - LMP2 - 58 ronden
27. Neiman/Pilet/Pumpelly (Porsche) – Flying Lizard - GTE-Am - 65 ronden
28. Bourret/Gibon/Belloc (Corvette) – Larbre - GTE-Am - 69 ronden
29. Rosier/Thirion/Haezebrouck (Norma-Judd) – Extrême Limite - LMP2 - 70 ronden
30. Leventis/Watts/Kane (HPD-Honda) – Strakka - LMP1 - 75 ronden
31. Kauffman/Aguas/Vickers (Ferrari) – AF/Waltrip - GTE-Am - 84 ronden
32. Rodrigues/Ferté/Illiano (Ferrari) – JMB - GTE-Am - 86 ronden
33. Daniels/Palttala/Camathias (Porsche) – JWA - GTE-Am - 88 ronden

Niet geklasseerd

34. Gavin/Milner/Westbrook (Chevrolet C6 ZR1) – Corvette - GTE-Pro - 163 ronden
35. Minassian/Ara/Bourdais (Dome-Judd) – Pescarolo - LMP1 - 175 ronden

Uitgevallen

Hancock/Dolan/Kurosawa (Zytek-Nissan) – Jota - LMP2
Tucker/Bouchut/Diaz (HPD-Honda) – Level 5 - LMP2
Sims/Buurman/Iannetta (Lola-Judd) – Status - LMP2
Ried/Roda/Ruberti (Porsche) - Felbermayr - GTE-Am
Montagny/Baguette/Kraihamer (Pescarolo-Judd) - OAK - LMP1
Walker/Cocker/Wills (Ferrari) - JMW - GTE-Pro
Firth/Hartley/Hughes (Oreca-Nissan) - Murphy - LMP2
Lietz/Lieb/Henzler (Porsche) – Felbermayr - GTE-Pro
Holzer/Schultis/Moro (Lola-Lotus) – Lotus - LMP2
Al Faisal/Curtis/Edwards (Porsche) – Prospeed - GTE-Am
Nicolet/Lahaye/Pla (Morgan-Judd) – OAK - LMP2
Ehret/Montecalvo/Jeannette (Ferrari) – Luxury - GTE-Am
Wurz/Lapierre/Nakajima (Toyota) - Toyota - LMP1
Giroix/Badey/Johansson (Lola-Nissan) – Gulf - LMP2
Bergmeister/Long/Holzer (Porsche) – Flying Lizard - GTE-Pro
Franchitti/Krumm/Motoyama (DeltaWing-Nissan) - Highcroft - CDNT
Nygaard/Poulsen/Simonsen (Aston Martin) – Aston Martin - GTE-Am
Collard/Hall (Pescarolo-Judd) – Pescarolo - LMP1
Davidson/Buemi/Sarrazin (Toyota) - Toyota - LMP1
Perazzini/Griffin/Cadei (Ferrari) – AF Corse - GTE-Am
Ihara/Délétraz/Rostan (Lola-Nissan) – Gulf - LMP2

4