Aantal bezoekers vandaag: 6751
Zodra BMW een nieuwe auto uitbrengt zijn het allemaal superlatieven, alle clichés komen voorbij. ‘Een echte rijdersauto’, ‘BMW weet zichzelf weer te overtreffen’ en ‘dit is de nieuwe benchmark’. De vraag is: is dat ook zo? Zijn de verwachtingen niet te hoog gespannen? Driving-fun.com test de nieuwe BMW 5 Serie.Aangekomen bij de nieuwe 5 Serie neem ik de auto goed in me op. De nieuwe 5 is een typische BMW, alle bekende ingrediënten zijn aanwezig. Ze zijn zo bekend dat ik het opsommen maar achterwege laat. De lijnen zijn strak vormgegeven. Een stompe neus in de lijn van de 5 GT en de 7 Serie, maar ook de X1 heeft een soortgelijke neus. Stoer, breed en dik. Zie je die neus in de binnenspiegel dan weet je dat het tijd is om aan de kant te gaan. Het ontwerp is goed in verhouding, en de kritieken over het uiterlijk zijn overwegend positief. Ook ik vind BMW’s nieuwe 5 - codenaam F10 - een mooie auto geworden. Wel is te zien dat de maten weer flink zijn toegenomen ten opzichte van het oude model, de
E60.
Rommelig interieur
Voor het eerst stap ik in de nieuwe BMW 530d. De foto's op het internet hadden al de nodige indruk op mij gemaakt. Als BMW-rijder ben je al snel benieuwd naar een nieuw product uit München. De nieuwe 5 Serie voelt in alles aan als een 5 Serie en - nog belangrijker - hij voelt aan als een BMW zoals je van een BMW mag verwachten.
Nadat ik me had genesteld in de comfortstoelen, die overigens gegoten zitten en ook nog eens op 1001 manieren instelbaar zijn, liet ik het interieur op me inwerken. Het interieur maakt niet de opgeruimde indruk die zo kenmerkend is voor de vorige generatie 5 Serie. In het interieur, op het dashboard en op het stuur, overal om je heen zie je meer knopjes, meer schermen, meer lijntjes en meer frutseltjes.
Ook voor de sleutel heeft BMW een wat rommelige oplossing gevonden. Je steekt de sleutel niet in het dashboard, maar je plaatst hem in een houder die in de middenconsole zit tussen twee bekerhouders. Deze houder staat open door middel van een klep. Het geeft de indruk dat je voortdurend tegen een soort minibar aan moet kijken, alleen omdat je de sleutel op wilt bergen.
E60 5 Serie op slag achterhaald door snufjes
Bij een BMW verwacht je dat hij een nieuwe standaard zet, niet alleen op het gebied van rijden maar ook voor wat betreft de elektronische snufjes. Of je al die snufjes nodig hebt of zelfs leuk vindt, is de vraag. Wel zie je duidelijk dat er weer een stap vooruit gemaakt is. Neem bijvoorbeeld het navigatiesysteem, dat eruitziet als de kaarten van Google Maps op je computer. En dan de camera’s rondom de auto, die bij het inschakelen van de achteruit de indruk geven dat er van boven door een satelliet op de auto wordt ingezoomd en daarbij zelfs een perfecte registratie geven van de directe omgeving. Zelfs de wieluitslag zie je in gekleurde lijntjes verschijnen op het iDrive-scherm. Het systeem in de E60 5 Serie ziet er op slag achterhaald uit.
Meer comfortabele kilometervreter dan ‘rijdersauto’
Maar bovenstaande zaken zijn de kraaltjes en de spiegeltjes op een auto. Waar het echt om gaat: hoe rijdt de nieuwe 5 Serie? Zodra BMW een nieuwe auto uitbrengt zijn het allemaal superlatieven, alle clichés komen voorbij. ‘Een echte rijdersauto’, ‘BMW weet zichzelf weer te overtreffen’ en ‘dit is de nieuwe benchmark’. De vraag is: is dat ook zo? Zijn de verwachtingen niet te hoog gespannen?
Na het starten, is het even uitzoeken hoe je moet wegrijden, want de nieuwe 5 serie heeft namelijk geen normale handrem. De handremfunctie is geïntegreerd in de pook van de automaat. Na wat heen en weer knoeien met de pook is de juiste stand gevonden. Een kleine tegenvaller, want het werkt minder intuïtief dan je gewend bent van BMW.
Tijdens de eerste meters voel je al goed aan waar BMW zich op richt met de nieuwe Fünfer, namelijk op de klant die een comfortabele auto zoekt met min of meer een sportieve inslag. De 530d is een zware auto, dat voel je in alles. BMW geeft een gewicht op van 1.695 kilo, maar deze uitvoering is volgehangen met allerlei luxe, wat natuurlijk zijn weerslag heeft op het gewicht. Om het gewicht enigszins te maskeren is de auto voorzien van een iets te fanatieke stuurbekrachtiging. Bij kort insturen voelt het aan alsof de auto wil ondersturen. Een vreemd en ook onlogisch gevoel. Je bent bijna blij dat de korte bocht is afgerond. Bij middellange en lange bochten voel je dit minder, maar merkwaardig genoeg blijft de besturing licht en overgevoelig aanvoelen, ondanks het feit dat de auto wel scherp is te zetten.
BMW heeft met deze nieuwe 5 serie geen hele sportieve auto gemaakt. Dat zal ook wel voorbehouden blijven aan de nieuwe M5. Om de 5 Serie toch het sportieve BMW-gevoel mee te geven, is het onderstel in meerdere standen instelbaar die uiteenlopen van comfortabel tot sportief. Zelfs in de sportiefste stand voelt de 5 echter niet echt sportief aan. Deze stand zou je eerder verwachten als de normale afstemming van het onderstel. De comfortstanden zijn absoluut niet BMW-waardig; je zou dit eerder bij een Franse limousine verwachten.
Is het onderstel van de nieuwe 5 Serie een vooruitgang? Dat zeker. In vergelijking met de dieselversies van de vorige 5 Serie voel je wel waar de winst zit. Voor BMW-rijders die actief bij het rijden betrokken willen worden, lijkt een 3 Serie echter de betere keus. Door zijn geringere afmetingen en lagere gewicht voelt de 3 Serie een stuk communicatiever aan. Zowel het onderstel als de besturing van de nieuwe 5 zijn een stuk wolliger dan bij zijn kleinere broer het geval is.
Dat is echter niet alleen maar een nadeel. Het levert immers ook meer comfort op, wat voor een kilometervretende zakensedan geen slechte eigenschap is. Wie 50.000 kilometer per jaar rijdt, heeft misschien helemaal geen behoefte aan een niersteenvergruizend onderstel.
Over comfort gesproken, de 530d is bijzonder stil. Geen vervelende omgevingsgeluiden uit of rondom de auto zelf, geen rammeltjes, kraakjes of piepjes. Het nadeel is wel dat het ten koste gaat van de rijbeleving.
Bijna net zo snel als een 130i
‘Onze’ testauto is voorzien van een 3,0 liter turbodiesel, die gekoppeld is aan een achttraps automaat. Het schakelen gaat zijdezacht. De overgangen verlopen uiterst soepel. Misschien wel iets te soepel. Om toch het schakelgedrag enigszins te beïnvloeden is de 530d van 'flippers' aan het stuur voorzien. Ondanks dat ik een groot fan ben van 'flippers' aan het stuur, vind ik de combinatie met een automaat (met koppelomvormer) echter geen systeem dat uitnodigt tot gebruik.
De 530d heeft 245pk en is voor een diesel erg snel. Met zijn 0 tot 100 in 6.3 seconden is hij bijna net zo snel als een 130i. Opvallend, want die BMW weegt 300 kilo minder en heeft 20pk meer. Het immense koppel van 540 NM is hier natuurlijk debet aan. Desondanks is de 530d geen auto die echt uitnodigt om er snel mee te rijden, maar het is een prettig idee om altijd genoeg power achter de hand te hebben.
30.000 euro aan opties
Het uitrustingsniveau is absoluut top. Ik heb me niet helemaal verdiept in de standaarduitrusting en de lijst van opties, maar alles wat je kunt bedenken zit op of aan de auto. Ook de ergonomie is dik in orde. Extra luxe zijn de portieren die zich automatisch dichttrekken en de achterklep die je open en dicht kunt laten gaan zonder er met je handen aan te komen.
Die luxe kost je wel een flinke stapel geld. De voordeligste 530d kost je 63.500 euro, maar als je niet oplet kunnen daar met gemak enkele tienduizenden euro’s bij opgeteld worden door het zetten van wat kruisjes in de optielijst. Zo was de hier getoonde auto opgetuigd met zo’n 30.000 euro aan opties.
Conclusie
De nieuwe 530d is een dijk van een auto als je een zakelijke kilometervreter zoekt. Alle luxe en comfort is aanwezig en de juiste knoppen zitten op de juiste plek. Verwacht van de 530d echter niet al te veel sportieve aspiraties. Als je dat verwacht kun je beter een 330d of een 335d kopen. Desalniettemin is af en toe een beetje ondeugend rijden wel mogelijk met de 530d. Al was het al vanwege het 'king of the road' gevoel wat de 530d je biedt.
Met dank aan De Beier BMW Heerenveen