Aantal bezoekers vandaag: 2746
Een vast onderdeel van het voorprogramma van de Le Mans Series is de CER, wat staat voor Classic Endurance Racing. In twee prototypeklassen en twee GT-klassen komen daarin ruim 50 auto's met Le Mans-geschiedenis op de baan. Niet om 24 uur te racen, een uurtje is wel genoeg. En zelfs dat is voor veel deelnemers al te lang...Zaterdag is een mooie dag in een LMS-weekend. Het is er nog betrekkelijk rustig en je ziet de meeste races - want
de 1000 km-race slokt op zondag het hele programma op. Zo ook op Spa, waar de CER op zaterdagochtend kwalificeerde en 's middags racete. En een bonte optocht was 't: van Ferrari 712 tot Porsche 936, van BMW M1 tot Chevrolet Corvette.
DF volgde Jan Gijzen, de enige Nederlandse deelnemer aan de CER. Jan rijdt in veruit de oudste - maar volgens velen ook de fraaiste - auto van het veld rond: een Ferrari 275 GTB/4 uit 1966. De auto werd ooit door het North American Racing Team (het team van Luigi Chinetti, de Amerikaanse Ferrari-importeur) ingeschreven voor Le Mans, maar kwam uiteindelijk niet opdagen.
Jan Gijzen komt daarentegen al een paar jaar trouw opdagen in de CER. Hij is het toonbeeld van de gentleman racer en dan ook nog eentje met liefde voor het mechaniek. In het dagelijks leven is hij te vinden in het knusse
Sportscar Centre in Wagenberg, in de weekenden racet hij met zijn Ferrari volgens het principe 'de volhouder wint'. Heelhouden is het devies, niet alleen omdat dat bij het sportwagenracen hoort en omdat de krappe portemonnee daarom vraagt, maar ook omdat diverse concurrenten er bij de start als een haas vandoor gaan.
Het was dan ook even schrikken om Jan na de eerste ronde als laatste te zien doorkomen. Alhoewel, logisch ook, dachten we - hij rijdt per slot van rekening in de oudste auto van het veld. Maar op driekwart van de race kwam de wedstrijd als vanzelf naar Jan toe. De haastige heren van het eerste halfuur begonnen nu spijt te krijgen van het feit dat ze hun race niet zorgvuldig hadden opgebouwd. Zeker aan het slot bleek dat voor vele deelnemers de race tien minuten te lang duurde. Op gare banden gleed de ene na de andere gelukszoeker bij de Bus-Stop van de baan.
Andere deelnemers hielden het niet eens zo lang vol. De fraaie Porsche 936 van de Zwitser Luco - niet te verwarren met
onze DF'er Luco - werd halverwege de race bij het ingaan van La Source vol midscheeps getorpedeerd door een 911. Die kreeg daarop een drive-through penalty. De Zwitser had trouwens vlak na de start ook al achterstevoren gestaan na een 'behulpzaam' duwtje. Hadden de overige deelnemers soms de pik op meneer Luco en zijn veel te dure en te snelle bolide? Nee, zo'n ongelukje halverwege de race is puur de vermoeidheid, volgens een diplomatieke Jan, die met zijn tactiek toch nog een aardige klassering veroverde.
Doordat Luco zijn beschadigde 936 aan de kant moest zetten, kon hij zijn inhaalrace - hij lag inmiddels alweer tweede - niet meer voltooien. De zege ging daardoor naar de ex-Andretti Ferrari 712 van Paul Knapfield.
Ook de paddocksfeer van de CER past - in tegenstelling tot
die van het hoofdprogramma - bij de gentleman racers. Gewoon knutselen onder een tentje, met een of twee meegebrachte monteurs. Zo reden ze vroeger ook door Europa: Transit-busje, trailer erachter, raceauto erop. Monteurs achterin bij de reserveonderdelen, een meisje naast je om je warm te houden. Je zou er bijna nostalgisch van worden...