GP Canada: McLaren 1-2 dankzij F-Duct

McLaren heeft in Montreal zijn tweede dubbel binnen twee weken binnengehaald. In een race die begon als een bandentombola was het F-Duct-systeem van McLaren de doorslaggevende factor. De extra downforce die het oplevert, zorgde ervoor dat de rood-zilveren auto's langer met hun banden konden omgaan op het spekgladde Canadese circuit. Red Bull leek goed te gokken met hun keuze om met de harde banden te starten, maar reageerde keer op keer te laat op de veranderende omstandigheden. Na zijn tweede zege op rij leidt Hamilton het kampioenschap, maar de topvijf ligt maar 19 punten uit elkaar.

Het lijkt eeuwen geleden dat fans en pers steen en been klaagden over de nieuwe regels, na de saaie vertoning in de openingsrace in Bahrein. Daarna kregen we voldoende spectaculaire races voorgeschoteld, maar daar waren altijd wel speciale redenen voor aan te voeren: regen, safety cars, teamgenoten die tegen elkaar aanreden. De Canadese weergoden leken ons 'gunstig' gezind toen er regen voor de racemiddag werd voorspeld, maar uiteindelijk viel er geen drupje. Voor het spektakel maakte het niets uit: er gebeurde in de GP van Canada letterlijk te veel om in dit verslag op te noemen.

De banden speelden een hoofdrol in het stuivertje wisselen in het eerste derde deel van de race. De Red Bulls en Robert Kubica leken de juiste keuze hebben gemaakt door te kwalificeren op de harde banden. Hamilton, Button en Alonso moesten al vroeg naar binnen om hun supersofts om te ruilen. Het leverde een fascinerend pitstraatduel op tussen Hamilton en Alonso, dat de Spanjaard in zijn voordeel besliste. Maar een paar ronden later kwamen de eerste auto's op harde banden ook al binnen. Het nieuwe asfalt op het Circuit Gilles Villeneuve was nog steeds even griploos als op vrijdag, zo leek 't.

Red Bull wacht te lang

De strategische breinen bij Red Bull leunden te lang achterover, genietend van hun veronderstelde voordeel, terwijl Alonso en de twee McLarens op nieuwe banden hun achterstand rap inliepen. Vettel en Webber hadden bovendien het nadeel dat zij nog een stint op de supersofts moesten afleggen, terwijl hun concurrenten die al achter de kiezen hadden. Red Bull besloot daarop zijn kansen te verdelen: Vettel kreeg meteen de zachte banden, Webber werd op de harde banden weggestuurd.

De Australiër leek de wedstrijd naar zich toe te trekken toen Hamilton, Alonso en Button hun tweede setje harde banden kwamen ophalen. Vettel reed op zijn supersofts intussen langer dan voor mogelijk was gehouden, maar kon geen indruk maken op Button. Aan kop begon Webber intussen met zijn tweede set harde banden te worstelen, maar Red Bull wilde hem nog niet naar binnen halen. Zijn voorsprong slonk met de ronde en vlak voordat hij met 20 ronden te gaan overstapte op de zachte banden, was Hamilton hem al gepasseerd.

Achteraf kon je je afvragen of het niet verstandiger was geweest om Webber niet één, maar nog twee keer binnen te halen. Net als in regenraces draaide het in Canada om de juiste banden op het juiste moment en met name Webber reed vandaag te lang door op de verkeerde banden. Aan de andere kant: de meeste teams hadden hun bandenvoorraad simpelweg opgebruikt. Hamilton, Button en Alonso moesten daarom de race wel uitrijden op de banden die ze halverwege hadden meegekregen.

Extra downforce helpt McLarens

Vooral voor de McLarens bleek dat nauwelijks een probleem. De sleutel zat in hun verst geperfectioneerde versie van het F-Duct-systeem. Het gaf de twee rood-zilveren auto's niet alleen de hoogste topsnelheid. Met de extra downforce die de auto's dankzij het systeem konden meenemen, gleden ze in de bochten stukken minder weg op het griploze circuit.

Het werd uiteindelijk een 1-2 voor McLaren doordat zowel Hamilton als Button de Ferrari van Alonso wist voorbij te steken. Allebei maakten ze gebruik van een derde auto: Hamilton speelde slim in op Alonso's mislukte poging om Buemi in te halen, terwijl Button profiteerde van een aarzeling bij de Spanjaard toen die Chandhok's HRT op een ronde wilde zetten. Sebastian Vettel kreeg intussen al op twee derde van de race de boodschap dat het team 'een issue aan het managen' was. Shortshiftend wist de Duitser ternauwernood zijn vierde plaats veilig te stellen.

Schumacher verdedigt (tevergeefs) uit alle macht

Verderop in het veld waren er glansrollen voor Sébastien Buemi en Vitantonio Liuzzi. Buemi reed een strakke race op weg naar de achtste plaats, terwijl de Italiaan vanuit het achterveld moest komen nadat hij in de eerste en tweede bocht na de start drie keer botsautootje speelde met Felipe Massa. Uiteindelijk finishte hij zelfs vóór zijn teamgenoot Adrian Sutil.

Massa leek ook op weg naar punten, maar hij kwam - net als Liuzzi - Michael Schumacher tegen. De Duitser gaf net als in zijn beste dagen geen millimeter ruimte; een plaats opgeven zit nog altijd niet in zijn vocabulaire, zelfs als dat eigenlijk al onmogelijk is. Massa verloor zijn voorvleugel toen Schumacher al verdedigend een 'second move' maakte (de manoeuvre is nog 'under investigation'), terwijl Liuzzi in de laatste ronde de Mercedes-coureur tot rallycross moest dwingen om hem te passeren. Met een rijstijl die is gebaseerd op het roteren (en dus wegglijden) van de achterkant, was het van tevoren eigenlijk al een uitgemaakte zaak dat Schumacher zijn banden sneller zou opeten dan de concurrentie. Zo kon teamgenoot Rosberg (zevende) het initiatief weer naar zich toetrekken.

Door de nieuwe 1-2 van McLaren blijft het rijderskampioenschap ongemeen spannend. Vijf coureurs worden door slechts 19 punten gescheiden, terwijl een overwinning 25 punten oplevert. Koppel dat aan uiterst vermakelijke races en het is duidelijk dat de klagers aan het begin van het seizoen ongelijk hadden. Op deze manier is de Formule 1 als sportspektakel gezonder dan ooit.

GP Canada, Montreal, 13 juni 2010

1 - Lewis Hamilton (McLaren-Mercedes MP4/25) - 70 ronden, 1.33'53"456
2 - Jenson Button (McLaren-Mercedes MP4/25) - 2"254
3 - Fernando Alonso (Ferrari F10) - 9"214
4 - Sebastian Vettel (Red Bull-Renault RB6) - 37"817
5 - Mark Webber (Red Bull-Renault RB6) - 39"291
6 - Nico Rosberg (Mercedes W01) - 56"084
7 - Robert Kubica (Renault R30) - 57"300
8 - Sebastien Buemi (Toro Rosso-Ferrari STR5) - 1 ronde
9 - Vitantonio Liuzzi (Force India-Mercedes VJM03) - 1 ronde
10 - Adrian Sutil (Force India-Mercedes VJM03) - 1 ronde
11 - Michael Schumacher (Mercedes W01) - 1 ronde
12 - Jaime Alguersuari (Toro Rosso-Ferrari STR5) - 1 ronde
13 - Nico Hulkenberg (Williams-Cosworth FW32) - 1 ronde
14 - Rubens Barrichello (Williams-Cosworth FW32) - 1 ronde
15 - Felipe Massa (Ferrari F10) - 1 ronde
16 - Heikki Kovalainen (Lotus-Cosworth T127) - 2 ronden
17 - Vitaly Petrov (Renault R30) - 2 ronden
18 - Karun Chandhok (Hispania-Cosworth F110) - 4 ronden
19 - Lucas Di Grassi (Virgin-Cosworth VR01) - 5 ronden

Snelste ronde: Robert Kubica, 1'16"972

Uitgevallen
2e ronde - Kamui Kobayashi
14e ronde - Bruno Senna
31e ronde - Pedro de la Rosa
43e ronde - Jarno Trulli
50e ronde - Timo Glock

WK coureurs
1.Hamilton 109; 2.Button 106; 3.Webber 103; 4.Alonso 94; 5.Vettel 90; 6.Rosberg 74; 7.Kubica 73; 8.Massa 67; 9.Schumacher 34; 10.Sutil 23; 11.Liuzzi 12; 12.Barrichello 7; 13.Petrov 6; 14.Buemi 5; 15.Alguersuari 3; 16.Hulkenberg, Kobayashi 1.

WK constructeurs
1.McLaren-Mercedes 215; 2.Red Bull-Renault 193; 3.Ferrari 161; 4.Mercedes 108; 5.Renault 79; 6.Force India-Mercedes 35; 7.Williams-Cosworth, Toro Rosso-Ferrari 8; 9.Sauber-Ferrari 1.

Foto's Red Bull: Getty Images (via Red Bull Racing)

2