Aantal bezoekers vandaag: 3529
Decennialang stond Rolls-Royce bekend als ‘the best car in the world’. Terecht? Dat wilden we wel eens weten en daarom voelden we een van de laatste traditionele Rollsen aan de tand: de Silver Spirit II. Hoe voelt het om je te verplaatsen in een Rolls-Royce?De hier geteste Silver Spirit II is een van de laatste traditionele Rolls-Royces. De auto werd gebouwd tot 1994. Niet veel later begon het Engelse bedrijf met het gebruiken van BMW-motoren. In 1998 besloot eigenaar Vickers zelfs om het hele bedrijf te verkopen. Even dreigde Rolls-Royce zelfs in handen van Volkswagen te komen, maar uiteindelijk was het BMW dat het merk door een truc in handen wist te krijgen. Volkswagen had namelijk het bedrijf Rolls-Royce gekocht, maar BMW had de merknaam en het logo in handen weten te krijgen.
Die soap had zich echter nog niet afgespeeld toen in 1990 de door ons geteste Silver Spirit de fabriek in Crewe verliet. Een Rolls stond toen nog bekend als de beste auto ter wereld. Toch reden Engelse auto’s ook toen al vaak rond met een bumpersticker met de tekst
‘All the parts falling off this car are of the finest British Workmanship’. Dan is het toch merkwaardig dat de beste auto ter wereld Brits zou zijn?
Nieuwstaat
De testauto is uitgevoerd in de kleur Balmoral Green. Donkergroen, met een beige interieur (Rolls sprak over Bisquit) en veel hout. Veel Engelser wordt het niet. Hoewel de auto twintig jaar oud is, is hij in nieuwstaat. Niet zo gek natuurlijk, met slechts 61.000 kilometer op de teller.
In het interieur van de Spirit vallen de radio, klok en temperatuurmeter uit de toon. De Sony-radio past totaal niet bij de auto, hoewel de Japanse eerste eigenaar daar misschien anders over dacht. De in plastic gevatte digitale klok en temperatuurmeter hebben de allure van een kermishorloge. Hoewel beiden tamelijk gedateerd ogen, zijn ze toch weer te modern voor de Rolls. Hier horen hout en leer zichtbaar te zijn voor zover het oog kan reiken.
Dat hout en leer paste ook goed bij een auto die eigenlijk bij de introductie al verouderd was. Rolls-Royce liet de Silver Spirit II voor het eerst zien in Geneve in 1989, maar de auto was een doorontwikkeling van de eerste Silver Spirit uit 1980. Die Silver Spirit was op zijn beurt weer een doorontwikkelde Silver Shadow, die al in 1965 op de markt was gekomen.
De 6,75 liter V8 ging ook al even mee. De Six and Three-Quarter was gebaseerd op de Rover V8, die zijn leven in 1961 begon als Buick 215.
Vermogen: 'voldoende'
De vraag hoeveel vermogen die motor leverde, werd door Rolls-Royce destijds beantwoord met het vage ‘voldoende’. Dat ‘voldoende’ was rond 1990 zo’n 250 pk. Daarmee leverde de Rolls aardige prestaties, maar ook niet meer dan dat. Door het kolossale gewicht van meer dan 2.000 kilo, was de topsnelheid een schamele 190 kilometer per uur. De sprint naar de 100 was ook niet indrukwekkend, al deed het statige merk zelf geen uitspraken over zulke ordinaire sprints.
Toch was de Silver Spirit II niet helemaal uit de tijd. Bij de gefacelifte versie had Rolls-Royce eindelijk de stap naar een viertrapsautomaat gemaakt. Ook had het merk de V8 voorzien van een injectiesysteem. Daarnaast was het weggedrag aanzienlijk verbeterd door een aangepaste ophanging. Ook ABS was voortaan standaard.
Binnenruimte valt tegen
Bij de eerste kilometers in de Silver Spirit zijn het vooral de maten en de verhoudingen die opvallen. De auto is maar liefst 5,28 meter lang - en dan was er ook nog een verlengde versie leverbaar. De breedte van de auto is bijna 1,90 meter, de wielbasis is een stevige 3,06 meter. De lengte van de auto valt nog eens extra op door de Spirit of Ecstasy, de beroemde mascotte, die kilometers ver weg lijkt te staan.
De vering van de Silver Spirit is comfortabel te noemen. In combinatie met de banden met erg hoge wangen, is dat niet erg bevorderlijk voor het gevoel tijdens het rijden. Dat geeft niet, want in deze auto hoor je niets te voelen. Je hoort alleen in serene rust van A naar B te rijden. Of beter nog: gereden te worden.
Dat gereden worden is een aparte ervaring. Je zou verwachten dat de ruimte op de achterbank overvloedig is, maar dat is niet het geval. Kennelijk mikte Rolls-Royce op een doelgroep van oliesjeiks, koningen en andere puissant rijken met een maximale lengte van zo’n 1,80 meter. Wie langer is raakt met zijn koninklijke kruin de met leer beklede dakhemel. Met de beenruimte zit het wel snor, als je tenminste een lilliputter als chauffeur hebt ingehuurd.
Wuiven naar de mensen in het land
Op de weg weet je niet wat je overkomt. Voor een prijs die met 28.500 euro lager is dan die van de gemiddelde Golf schaf je met deze Silver Spirit een koppendraaier van de eerste orde aan. Medeweggebruikers geven voorrang om te zien wat er voorbijkomt en waar je komt worden mobieltjes tevoorschijn getrokken om foto’s te maken. Als vanzelf begin je vanaf de achterbank te wuiven om de mensen in het land niet teleur te stellen.
Wie achter het stuur zit, wordt geacht zijn rijgedrag hier op aan te passen. Niet alleen om ‘het volk’ de kans te geven om een blik op de Silver Spirit te werpen, maar ook omdat de auto rijdt als een dweil. Bij heel gewone snelheden gaat de Rolls al met piepende banden door de bochten, zodat een op normale snelheid genomen rotonde al snel leidt tot opzij springende voetgangers en wegduikende fietsers. Dat dwingt je om je snelheid aan te passen, zodat je niet als een gummende hooligan wordt gezien. Een bijkomend voordeel van die lage snelheden is dat je geen hinder van de remmen ondervindt. De Silver Spirits (niet alleen deze, maar alle) zijn namelijk voorzien van een remsysteem waarvan het pedaal als een aan-/uitschakelaar functioneert. Wanneer de snelheden oplopen, zul je of te laat stilstaan of eindigen met een verontwaardigde blik van de hooggeplaatste op de achterbank die zojuist uit zijn zetel gekatapulteerd is.
Dat vergeet je allemaal zodra je je snelheid aanpast aan het niveau dat bij deze auto past. Kalm en beheerst glijd je door de straten, met aandacht van en voor alles en iedereen om je heen. Nog nooit hadden we zoveel bekijks als met deze Rolls-Royce. Wanneer we de auto in een Beverwijkse woonwijk parkeren, komen bewoners hun huis uit om de Silver Spirit te bekijken.
Hout en leer waar je kijkt, een weldadige rust en ergens in de verte een dame die danst op je motorkap - de Spirit of Ecstasy. Rolls-Royce rijden gaat niet om de auto, het gaat om het gevoel. Een Rolls is niet de beste auto ter wereld, lang niet zelfs. Maar daar staat iets veel belangrijkers tegenover: een Rolls-Royce geeft je het beste gevoel van de wereld. Rij in een Rolls en je dag kan niet meer stuk.
Met dank aan Nico Heemskerk